Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.


Ze braken Tula de botten
voor ze hem executeerden.
Niemands slaaf breken zij,
pijn is een erfleen.


Geen muilkorf voor de pekinees.
Cavalier King Charles’ Spaniël
op pistool. Een familiedrama:
eerst de fokker, dan zichzelf.


Arosa is een reddingsmaatschappij
voor circusberen, daarenboven
opvanghuis voor vrouwen die
haar tanden uit de bek geslagen kregen.



‘Wij zetten op duurzaamheid in.’
De economie houdt zijn benen
stil en gaat toch steeds harder.
Dit betekent de weg loopt af.


Een mens zonder geld kan slecht zijn
maar een met geld niet rechtvaardig.
Een Bill Gates die gelijk heeft
blijft expressie van onrecht.



Comments

Tonnus Oosterhoff is dichter en schrijver. Zijn gedichten werden verzameld in Hier drijft weg. In 2015 verscheen zijn roman Op de rok van het universum. In 2017 volgde Ja Nee en een jaar later verscheen de essaybundel Een kreet is de ramp niet. In 2012 ontving hij de P.C. Hooft-prijs.

Thomas Tidholm

Vanuit de ruimte kun je zien hoe over de aarde wolken en
        onbeheerde ecosystemen tevoorschijn worden geveegd.

Lees verder

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder