samplekanon gedichten

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Anne Broeksma

Polytheïstische Gezangen I ‘s Ochtends rol ik uit bed en breng een groet aan de God van de Echtheid. Ik doe dit door met mijn handen mijn ogen open te trekken en te staren naar de lucht. Gisteren verscheen hij aan mij in de vorm van een ekster, die verketterde vogel, die altijd even groenzwart […]

Lees verder

Contemporary Brazilian Poetry, In The Singular: Giving Voice to a Few Tongues, Silencing Hundreds (in the best Brazilian style) (3)

(Third Part of Three) By Ricardo Domeneck By 1989, when Brazilians voted for the first time after the 1964 coup d´état, the most influential among the first modernist poets, Carlos Drummond de Andrade (1902 – 1987), and two of the poets who had tried to heal the wounds left by the dualistic debates of the […]

Lees verder

Contemporary Brazilian Poetry, In The Singular: Giving Voice to a Few Tongues, Silencing Hundreds (in the best Brazilian style) (2)

(second Part of Three) By Ricardo Domeneck One could say that Brazilian Poetry in Portuguese was born between the Sign of the Cross and songs of scorn. The Sign of the Cross was well represented by the priest and important writer Antonio Vieira, but our first great poet to write in Portuguese was Gregório de […]

Lees verder

Contemporary Brazilian Poetry, In The Singular: Giving Voice to a Few Tongues, Silencing Hundreds (in the best Brazilian style) (1)

(part one of three) By Ricardo Domeneck “We shall eat your dead father, the Maï repeated and repeated. They shall cook me in a stone pot, the Maï said. They shall eat me once again in the inside-out sky, they said.” “Song of the blossoming chestnut tree”, as sung by Kãñïpaye-ro, poet-shaman of the Araweté, […]

Lees verder