Anne Broeksma

Polytheïstische Gezangen I

‘s Ochtends rol ik uit bed en breng een groet aan de God van de Echtheid.
Ik doe dit door met mijn handen mijn ogen open te trekken en te staren naar de lucht.
Gisteren verscheen hij aan mij in de vorm van een ekster, die verketterde vogel,
die altijd even groenzwart glimt. Dat het een God was wist ik omdat hij alleen was.
Ik stem hem gunstig door nuttige arbeid te verzetten, die ik ook werkelijk graag doe.
Verder: door een woonwijk lopen, met vrienden praten, luisteren naar mijn lichaam.
Ik voel me vadsig en verstrikt in een onhaalbare wereld, waarachter werelden zitten
die ik niet mag zien. Maar hij zegt dat het goed is.

 

Polytheïstische Gezangen II

Toen ik terugkwam van een fietstocht lag er in mijn bed een komodovaraan.
Zo leerde ik de God van de Vasthoudendheid kennen.
Hij viel niet te verjagen, dus besloot ik op wintersport naar Oostenrijk te gaan.
Mijn activiteiten: slapen tussen twee bergen, praten met het horecapersoneel.
In een cabinelift kwam ik mijn tante tegen. Ze droeg de lichtblauwe trui
die ze geleend had, maar weigerde hem terug te geven. Er dwarrelden
woorden uit half geschreven gedichten naar beneden.
Bij thuiskomst doodde ik de varaan met mijn handen, liep plechtig de trap op,
nam plaats achter de computer.

 

Polytheïstische Gezangen III

De God van het Geduld bevindt zich niet waar je hem zou verwachten.
Op drukke pleinen en in winkelstraten kan ik hem soms zien.
Vaak wordt hij omver gelopen.
Mijn offers zijn mijn lege agendapunten. Hij leert mij luisteren
naar verborgen machines, webcamvogels, schaduwpanden.
Niet te kijken naar forenzen, de zombiewaakvlam in hun ogen.
Zijn tempel is een grote witte ruimte met een stoeltje in het midden.
Een stem zegt dat ik plaats mag nemen, niemand weet waarvoor.
Dat ik zo aan de beurt ben. Ik rustig een Libelle mag pakken.

Comments

Anne Broeksma (1987) komt uit Almelo, woont in Utrecht en schrijft gedichten en korte verhalen. In 2014 verscheen haar poëziedebuut Regen kosmos kamerplant bij uitgeverij Atlas Contact. In 2015 ontving ze het C.C.S. Crone stipendium om aan de opvolger te werken. Met gitarist Gertjan Adema maakte ze de voorstelling De Ballade van de Kamerplant, met poëzie en muziek. Korte verhalen schrijft ze voor platform Shortreads_, een verzameling van gedichten en verhalen is te vinden via www.annebroeksma.nl. Afbeelding © Lauranne Quentric

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder