Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw
bijt in vruchten bij volle maan
er druipen sappen langs je mondhoeken
langs je kin
op de grond
het is filmisch en aangeleerd
je knipoogt erbij
je hebt altijd publiek
dat is een gegeven

voor het slapen verwijder je de vlekken van de vloer
je gebruikt een geel doekje
ook dat is aangeleerd
je kijkt nachtenlang naar de maan
terwijl je verlangt naar een man
een vrouw
een geliefde
of kind



EERSTE GEBED

in het begin was er het woord en het woord was met Emily
zoals alles met Emily was, de dieren waren met Emily, de wind
was met Emily, de wilde bloemen, het mos, de rotsen, zelfs de aarde was
met Emily
de kraaien en de begraafplaats en de lichamen van de doden en levenden waren met Emily
de schoten van het geweer van haar vader werden afgevuurd door Emily
haar zussen waren met Emily en de mythevorming was met Emily
zo werd Emily vorm en inhoud icoon en gebruiksaanwijzing

in het begin was er het woord en het woord was met Emily
Emily pakte het woord, brak het open op rotsen
het woord was leeg
geen betekenis die per ongeluk in het gras gevallen was
(we hebben ernaar gezocht)
het woord bleek machteloos en week te zijn
(we waren teleurgesteld, dat zeker)
Emily besloot te rusten
(we sliepen tot we moe waren)

in het begin was er het woord en het woord was Emily
steeds weer herhaald op de maat van ieder gedicht
ieder lied, het woord ligt op de tong, trilt in vingertoppen
het woord deelt zich met iedere celdeling het woord groeit uit iedereen die het woord gebruikt
het draagt paarse bloesem

in het begin was er het woord en het woord was alomvattend
tot het zomer werd, er zwarte kraaien kwamen
die het woord, met hun snavel
als een worm



OVER HET HUWELIJK

ik trouwde met Heathcliff, met Linton, met Earnshaw met Cathy
beminde Branwell tot hij me dronken voerde, achterliet in een steeg
ik trouwde met een dominee, hij tikte me iedere avond op de vingers

omdat alles in mij uitzinnig leek vormde ik mij naar een ander
zo werkt liefde, kerfde ik in de basten van onverschillige bomen

mijn nachthemden waren wit, net als mijn haren
van liefhebben word je vroegtijdig oud
net als van trauma, rouw en roken

iedere ochtend werd ik opnieuw verlaten
iedere nacht werd ik opnieuw ontmaagd

ik huwde de heuvels, de paarsroze bloemen en het hoge gras
de konijnenkeutels waren mijn bruidsschat, ik kreeg alles
wat mij beloofd was, op de ratelslang na

ik trouwde voor geld en voor liefde, ik trouwde
om te ontdekken welke kleur mijn gezicht krijgt bij verraad
ik trouwde met Nelly voor de verhalen, met Lockwood
in de hoop iets te kunnen doen aan zijn slechte gezondheid 
en gebrek aan humor

ik trouwde om de zeven jaar
hoopte dat iedere cel in mijn lichaam
uiteindelijk een geliefde had gehad

ik trouwde tot ik mijn naam vergat


Comments

Yentl van Stokkum (1991) is dichter en toneelschrijver. Ze werd geselecteerd voor het talentontwikkelingstraject Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds en droeg onder andere voor op het Brainwash Festival en Lowlands. Op dit moment onderzoekt ze de overeenkomst tussen poëzie en seance aan de hand van het leven en werk van Emily Brontë.

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder