Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw
bijt in vruchten bij volle maan
er druipen sappen langs je mondhoeken
langs je kin
op de grond
het is filmisch en aangeleerd
je knipoogt erbij
je hebt altijd publiek
dat is een gegeven

voor het slapen verwijder je de vlekken van de vloer
je gebruikt een geel doekje
ook dat is aangeleerd
je kijkt nachtenlang naar de maan
terwijl je verlangt naar een man
een vrouw
een geliefde
of kind



EERSTE GEBED

in het begin was er het woord en het woord was met Emily
zoals alles met Emily was, de dieren waren met Emily, de wind
was met Emily, de wilde bloemen, het mos, de rotsen, zelfs de aarde was
met Emily
de kraaien en de begraafplaats en de lichamen van de doden en levenden waren met Emily
de schoten van het geweer van haar vader werden afgevuurd door Emily
haar zussen waren met Emily en de mythevorming was met Emily
zo werd Emily vorm en inhoud icoon en gebruiksaanwijzing

in het begin was er het woord en het woord was met Emily
Emily pakte het woord, brak het open op rotsen
het woord was leeg
geen betekenis die per ongeluk in het gras gevallen was
(we hebben ernaar gezocht)
het woord bleek machteloos en week te zijn
(we waren teleurgesteld, dat zeker)
Emily besloot te rusten
(we sliepen tot we moe waren)

in het begin was er het woord en het woord was Emily
steeds weer herhaald op de maat van ieder gedicht
ieder lied, het woord ligt op de tong, trilt in vingertoppen
het woord deelt zich met iedere celdeling het woord groeit uit iedereen die het woord gebruikt
het draagt paarse bloesem

in het begin was er het woord en het woord was alomvattend
tot het zomer werd, er zwarte kraaien kwamen
die het woord, met hun snavel
als een worm



OVER HET HUWELIJK

ik trouwde met Heathcliff, met Linton, met Earnshaw met Cathy
beminde Branwell tot hij me dronken voerde, achterliet in een steeg
ik trouwde met een dominee, hij tikte me iedere avond op de vingers

omdat alles in mij uitzinnig leek vormde ik mij naar een ander
zo werkt liefde, kerfde ik in de basten van onverschillige bomen

mijn nachthemden waren wit, net als mijn haren
van liefhebben word je vroegtijdig oud
net als van trauma, rouw en roken

iedere ochtend werd ik opnieuw verlaten
iedere nacht werd ik opnieuw ontmaagd

ik huwde de heuvels, de paarsroze bloemen en het hoge gras
de konijnenkeutels waren mijn bruidsschat, ik kreeg alles
wat mij beloofd was, op de ratelslang na

ik trouwde voor geld en voor liefde, ik trouwde
om te ontdekken welke kleur mijn gezicht krijgt bij verraad
ik trouwde met Nelly voor de verhalen, met Lockwood
in de hoop iets te kunnen doen aan zijn slechte gezondheid 
en gebrek aan humor

ik trouwde om de zeven jaar
hoopte dat iedere cel in mijn lichaam
uiteindelijk een geliefde had gehad

ik trouwde tot ik mijn naam vergat


Comments

Yentl van Stokkum (1991) is dichter en toneelschrijver. Ze werd geselecteerd voor het talentontwikkelingstraject Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds en droeg onder andere voor op het Brainwash Festival en Lowlands. Op dit moment onderzoekt ze de overeenkomst tussen poëzie en seance aan de hand van het leven en werk van Emily Brontë.

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder