Hans Kloos

 Harkheimers boeket 1

 
De lieve is mijn bewaker, er is niks kwijt;
hij laat mij uit waar koeien eten;
hij lucht mijn binnenste.
Hij rijdt mij over de rails
om beroemd te worden.
 
Al loop ik in een laag zwembadzwart,
ik ben niet bang voor boos,
jij bent hier;
jouw tak en jouw kruk, die aaien mij.
Jij smeert boter op mijn haar,
mijn glas stroomt voorbij zichzelf.
 
Vrede en glimlach lopen achter mij aan
al de wakkers en slaaps van nu;
ik logeer op die plek onder het dak van de lieve
tot het licht dun wordt

Harkheimers boeket 3

 
 
Boven alle daken
is stilte,
in al die pruiken
ruik je
nergens parfum;
de vliegers tongen bij elkaar.
Blijf maar, straks
stil jij ook.

Harkheimers boeket 19

 
 
Bij mijn begin is mijn roep uitgegumd,
mijn eerste kent het uitspreken niet.
Hoe moet ik mij verscholen kennen?
Tel mij, maak mijn lijf vast,
laat mijn roep zijn als een halsband.
Tel mij, tel mij, dat ik hoor,
o, tel mij bij mijn roepen in de mijn.
Als ik voor je samenkom, wil ik uitspreken.

Harkheimers boeket 32

 
 
Ik lag plat met mem in het brandend paars,
de dekens zakten over ons heen
en mem wou weten wat ik in de dekens keek.
En ik gilde: Pippi Langkous, en: vijvers,
daar gaat mevrouw, witjes met een messias,
en ik zag dat mem lag te jankebuiken.
 
Toen viel de klok en keek ik omlaag
al zat het plafond vol dekens,
ik pakte die rare vogel nooit die me zwart schampte
 
Heden ligt mijn man met mij in het paars
en neuriet wat hij in de dekens kijkt,
Heden lek ik en kijk naar de kogel
in de lange dekens waarom mem lekte
 

Harkheimers boeket 79

 
 
Inktwoorden laat ik je hier zien,
maar met mijn zomertong kan ik niet voordragen,
mijn vuurvinger niet uit dit witte palen;
wat moet ik? Ik kan je niet bestralen.
Week de in de pers gedode letters
Boel nieuwe heb ik al gepend,
ben een boel een rare steeds
en die ik zeer deed, krijgt niks.
Handen samen alleen.
 
Handen samen ook meestal
die mij lieten tekenen
tot de tafel mijn bed was
op de letters die jij nieuw wijst.
Ik kan niet zonder het opdrogen van au.
 
Laat deze letters niet zomaar uit bed komen,
ze zijn boos omdat ze bloot zijn
en raak hun binnenkant niet aan
behalve als de handen samen gaan.
Wijs dit dan aan als een uitkijkboodschap
en wees uitgeslapen en durf te denken
dat deze letters lippen hebben:
Hier is mijn hand samen


Hans Kloos is dichter, schrijver en vertaler. In 2013 verscheen De interviews bij Uitgeverij De Contrabas.
 

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder