Rozalie Hirs

eenmaal ontwaakt

*

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

verlangt naar onthulling van gebeitelde lotsgebonden verhalen
altijd terugkerend naar ja ook dat verschrikkelijke ogenblik

van afgesloten zijn droefheid om wat voorbijgaat
de uiterste grens van de wereld zijn laatste herhalen

het onmogelijke monster van de herinnering omkeert
dezelfde begrippen veranderen dan je voelen denken kan


*

eenmaal ontwaakt bekijk je het waarheidsonthullend
vermogen van alle kanten ophanden zijnde dromen

uit een andere tijd onttoverde plaats kwelt teleurstellende
afwezigheid schijnbaar onwerkelijk want herinnert zich

klanken aangehouden onwillekeurig leven brengend
smakend naar meer madeleines alweer teruggeven lindes

die keer op keer bloeien uit het herinneren krachtig
in de diepte verlangend naar een vergeten iets


*

is niet dezelfde nacht voor altijd kwijtgeraakte aandacht
ergens op gerichte ontvangen pogingen enige inhoud

te bevatten tot de onthulling van het in zichzelf beslotene
als komend licht zich onthoudt van het te begrijpen donker?


*

het nieuwe waakt standvastig over genoten gelijkenis
tussen volwassene en pasgeborene in wat niet geweest is

intussen het gewenste in vervolmaking door je waarneming
van het geleefde gezicht met het masker niet meer

langs gladgestreken lijnen en rimpels uitgesproken
dan onmiddellijk vergeten neemt de maker met het gips

het geplaagde verloren karakter in groeven uitgewiste
schat door het rad van fortuin voor ogen draaiend

tot magie van een mogelijk heden het geluk bergt
al het goede dat mensen uit je handen ontvangen


*

waar zwijgen is de mogelijkheid op het punt
staat woorden uit te brengen voornemens

werkelijk zichtbaar in het onophoudelijke zijn
natuur van uitspreken onaangetast de roos



Kars Persoon, I’m all for ground, 10.03.2021, oil on canvas





Comments

Rozalie Hirs (1965) is dichter en componist. Van haar hand verschenen zeven dichtbundels bij Querido, van Locus (1998) tot oneindige zin (2021), en zes verzamelbundels in andere talen, waaronder haar meertalige manifest gestammelte werke (2017) bij het vermaarde kookbooks, Berlijn. Daarnaast maakt Hirs sinds 2002 in samenwerking met ontwerpers en beeldend kunstenaars regelmatig interactieve poëzie voor het scherm. Foto: Marco Borggreve 

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder