eenmaal ontwaakt
*
kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk
verlangt naar onthulling van gebeitelde lotsgebonden verhalen
altijd terugkerend naar ja ook dat verschrikkelijke ogenblik
van afgesloten zijn droefheid om wat voorbijgaat
de uiterste grens van de wereld zijn laatste herhalen
het onmogelijke monster van de herinnering omkeert
dezelfde begrippen veranderen dan je voelen denken kan
*
eenmaal ontwaakt bekijk je het waarheidsonthullend
vermogen van alle kanten ophanden zijnde dromen
uit een andere tijd onttoverde plaats kwelt teleurstellende
afwezigheid schijnbaar onwerkelijk want herinnert zich
klanken aangehouden onwillekeurig leven brengend
smakend naar meer madeleines alweer teruggeven lindes
die keer op keer bloeien uit het herinneren krachtig
in de diepte verlangend naar een vergeten iets
*
is niet dezelfde nacht voor altijd kwijtgeraakte aandacht
ergens op gerichte ontvangen pogingen enige inhoud
te bevatten tot de onthulling van het in zichzelf beslotene
als komend licht zich onthoudt van het te begrijpen donker?
*
het nieuwe waakt standvastig over genoten gelijkenis
tussen volwassene en pasgeborene in wat niet geweest is
intussen het gewenste in vervolmaking door je waarneming
van het geleefde gezicht met het masker niet meer
langs gladgestreken lijnen en rimpels uitgesproken
dan onmiddellijk vergeten neemt de maker met het gips
het geplaagde verloren karakter in groeven uitgewiste
schat door het rad van fortuin voor ogen draaiend
tot magie van een mogelijk heden het geluk bergt
al het goede dat mensen uit je handen ontvangen
*
waar zwijgen is de mogelijkheid op het punt
staat woorden uit te brengen voornemens
werkelijk zichtbaar in het onophoudelijke zijn
natuur van uitspreken onaangetast de roos
