Maxime Garcia Diaz

hou op met in de honger wonen

 

slowly heating sweetened milk
to create a substance
similar to caramel.

Het lichaam begint te kloppen
misselijk zoals een carcinogeen hart
klopt of zoals        Het holt zichzelf uit.
Het vult zichzelf traag met zwellende rook
en je voelt je als een kale boomtak reiken
om een wolk, of om een gitzwart maagdenvlies
te perforeren

hay lugares inhabitables.

(de bus rijdt over avenida 8 de octubre,
een oude man struikelt, je ademt als een zieke hond,
of een spijkerbroek gedragen door een meisje van elf
dat niet naar school wil)

el nombre del padre
la topografía del hambre

Het lichaam zwijgt. Het lichaam weigert
uit te ademen,
schuimbekt. Golven slaan
tegen het gehemelte: alsof er nog nooit iemand
in de zee gelegen heeft,
naar de wolken keek, en zei: dit is wat ik wil worden.
Dit wil ik zijn als het donker wordt.

(de bus rijdt over avenida italia, iemand mompelt iets
over kilocalorieën, een huid die haartjes groeit
om zichzelf warm te houden
tijdens een zelfgekozen winter)

no quiero comer

Je krult op als een garnaal of
het opkrullen — iets dat verrotten kan
en dan verkruimelen.
Je waant jezelf onkruid, beseft
dat dit ook een soort narcisme is.
Het lichaam begint
zichzelf te annuleren

 

~

ik wil mijn lichaam groot genoeg
krabbend aan de wolken,
mijn koningshoofd

het eten van zonnen
dan het eten van zonnestelsels
dan het eten van mensen
dan huid, dan haar, dan bloedvaten
en aderen
die ik tot zaadjes kauw
zodat ik ze kan planten
onder mijn oppervlakte.

hay lugares inhabitables.

ik wil mijn lichaam groot genoeg
om zonnen op te eten en weer
uit te kotsen, om verse religies
te scheppen boven een wc pot.
haha    kijk mij verheerlijken.
verrukkelijk. vijf keer per dag.

gulzig eet ik as
om straks mijn veren uit te vouwen
om me voor te bereiden
op een herrijzenis

quiero que mi cuerpo tiemble como la tierra
no tengo ancestros
no tengo fuente
soy una cosa perforada y no tengo sombra

ik wil mijn lichaam levensgroot
als een jong huis, een oude woede
een atlantische oceaan. als een zon
die zichzelf zonnestelsel waant.
como una furia. como una violencia
als een lichaam.

 

~

most of the water
in the milk
evaporates
and the mix thickens.

in de zomer
kruipen er zachtaardige
spinnetjes in mijn mond
ze leggen eitjes
ze leggen uit
dat ze niet zoals vroeger zijn.
dat waren onze broers en zussen,
zeggen ze.

dat was ook mijn zusje, zeg ik
dat je hoorde huilen als een dier.
dat was ik niet
die gewelddadige mythe
die geboorte
in de mond van een geweer

 

Comments

Maxime Garcia Diaz (1993) is dichter en MA student Comparative Cultural Analysis aan de Universiteit van Amsterdam. Meer van haar werk is hier te vinden.

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang. Ik denk hetzelfde als ik Marshall zie, die Marshall hier niet is. Fictie is verwarrend. Ik laat privé zwembaden en lobster dinners voor twee in LA links liggen, of rechts – het ligt eraan welke wereldkaart je voor […]

Lees verder

Benjamin De Roover

 

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder