Maxime Garcia van As

hou op met in de honger wonen

 

slowly heating sweetened milk
to create a substance
similar to caramel.

Het lichaam begint te kloppen
misselijk zoals een carcinogeen hart
klopt of zoals        Het holt zichzelf uit.
Het vult zichzelf traag met zwellende rook
en je voelt je als een kale boomtak reiken
om een wolk, of om een gitzwart maagdenvlies
te perforeren

hay lugares inhabitables.

(de bus rijdt over avenida 8 de octubre,
een oude man struikelt, je ademt als een zieke hond,
of een spijkerbroek gedragen door een meisje van elf
dat niet naar school wil)

el nombre del padre
la topografía del hambre

Het lichaam zwijgt. Het lichaam weigert
uit te ademen,
schuimbekt. Golven slaan
tegen het gehemelte: alsof er nog nooit iemand
in de zee gelegen heeft,
naar de wolken keek, en zei: dit is wat ik wil worden.
Dit wil ik zijn als het donker wordt.

(de bus rijdt over avenida italia, iemand mompelt iets
over kilocalorieën, een huid die haartjes groeit
om zichzelf warm te houden
tijdens een zelfgekozen winter)

no quiero comer

Je krult op als een garnaal of
het opkrullen — iets dat verrotten kan
en dan verkruimelen.
Je waant jezelf onkruid, beseft
dat dit ook een soort narcisme is.
Het lichaam begint
zichzelf te annuleren

 

~

ik wil mijn lichaam groot genoeg
krabbend aan de wolken,
mijn koningshoofd

het eten van zonnen
dan het eten van zonnestelsels
dan het eten van mensen
dan huid, dan haar, dan bloedvaten
en aderen
die ik tot zaadjes kauw
zodat ik ze kan planten
onder mijn oppervlakte.

hay lugares inhabitables.

ik wil mijn lichaam groot genoeg
om zonnen op te eten en weer
uit te kotsen, om verse religies
te scheppen boven een wc pot.
haha    kijk mij verheerlijken.
verrukkelijk. vijf keer per dag.

gulzig eet ik as
om straks mijn veren uit te vouwen
om me voor te bereiden
op een herrijzenis

quiero que mi cuerpo tiemble como la tierra
no tengo ancestros
no tengo fuente
soy una cosa perforada y no tengo sombra

ik wil mijn lichaam levensgroot
als een jong huis, een oude woede
een atlantische oceaan. als een zon
die zichzelf zonnestelsel waant.
como una furia. como una violencia
als een lichaam.

 

~

most of the water
in the milk
evaporates
and the mix thickens.

in de zomer
kruipen er zachtaardige
spinnetjes in mijn mond
ze leggen eitjes
ze leggen uit
dat ze niet zoals vroeger zijn.
dat waren onze broers en zussen,
zeggen ze.

dat was ook mijn zusje, zeg ik
dat je hoorde huilen als een dier.
dat was ik niet
die gewelddadige mythe
die geboorte
in de mond van een geweer

 

Comments

Maxime Garcia van As (1993) is dichter en MA student Comparative Cultural Analysis aan de Universiteit van Amsterdam. Meer van haar werk is hier te vinden.

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder