Bernke Klein Zandvoort

de Dwaas

in het nieuwe jaar wilde ik los van het idee dat ik pas mag bestaan
als ik maar genoeg uren heb gedraaid

het lossen werd bezegeld door een wensboon uit Taiwan
in de Amstel te gooien daar waar ze de stad uit stroomt

ik probeerde van alles
in mijn hoofd kreeg ik een kind
…….dat zou de loop verleggen

ik won de woorden aan van een nieuwe taal
……via close-ups van prachtige en minder prachtige gebitten
…….tot mijn docente Spaans die na de les bijverdient
…….met tarotleggingen en me the lighthouse noemt
…….omdat ik in de toekomst leef (zelfs mijn bovenlichaam
…….komt op alle plekken eerder aan dan mijn benen
…….kunnen bijhouden) me moest vertellen
…….dat het met mijn mondeigenschappen
…….onmogelijk zou worden ooit een rrrrr te laten rollen
…….en Hyunhak Yoon, die zichzelf tot Ted had omgestickerd
…….omdat het voor iedereen behalve hemzelf
…….makkelijk onthouden was, me troostte dat in Zuid-Korea
…….je waarde wordt gemeten aan of je je tongriem door laat snijden

schreef me in voor een moestuin

maar ik trok de Dwaas, ze zegt:

vroeger was je een non die leefde van landschappen
vandaag ben je zo vrij als je jezelf toestaat

leer je handen dat ze best eens braak mogen liggen
zie hoe de zee als wind door de bomen gaat
bomen die wind naar je gezicht brengen
waar een mond door in en uit te ademen
een kleine werveling veroorzaakt


Foto: Weixin Quek Chong

Comments

Bernke Klein Zandvoort (1987) beweegt tussen de literatuur en beeldende kunst. Ze schrijft poëzie en essays, maakt video- essays en performances, stelt programma's en boeken samen en is redacteur bij literair tijdschrift De Revisor. Haar eerste dichtbundel, Uitzicht is een afstand die zich omkeert (Querido, 2013), werd bekroond met de Debuutprijs Het Liegend Konijn en genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs en de Jo Peters Poëzieprijs. Haar tweede bundel,Veldwerk, verschijnt 17 november 2020.
Portret: Bianca Sistermans 

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder

Renata De Bonis

Lees verder

Sanne Kabalt

doodvissen                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

Lees verder