Thomas Buysens (1)

Samplekanon nodigt een jonge schrijver, dichter of kunstenaar uit om vier weken achter elkaar
een sample te brengen. 
De eerste sampler is Thomas Buysens. Hij debuteerde op Samplekanon
met ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, 
hier te lezen. Zijn eerste bijdrage als sampler van dienst,
‘ik wit, de nacht zwart’, is hieronder te lezen.

ik wit, de nacht zwart

In mij is een onrust die laait als een brand. Elke avond na middernacht ga ik fietsen om me te luwen.
Dan word ik een helicopter. Ik blus mezelf uit.

Ik kruis overal taxi’s. Taxi’s en nachtelijke joggers. De joggers steken schuin de straten over, negeren de
verkeerslichten, trippelen als dieven door rode maantempels.

Ik vang een glimp op van een taxichauffeur die wacht tot het groen wordt. Het is een man met een
stierennek, een crewcut en marsepeinwit hoorapparaat. Hij brengt mensen naar huis, zelfs als het allemaal
niets meer uitmaakt. De stad verdwijnt achter gebruind glas. Zijn zetels ruiken naar amaretto, een digestief
voor de nacht.

Voor elke ongeschreven pagina hing ik een veter aan mijn fietsrek. Zo wordt mijn inspiratie vannacht aan
flarden gereten, de wapperende tenen van een kwal in open zee.

Ik heb niets geschreven vandaag. Dit is erg. Ik moet de tijd beter leren afbakenen. Wat ik achterlaat is één
grote steppe zonder gewassen.

Misschien is het internet een stal waar we in onze eigen tijdmodder ploeteren: elke klik een stompende
hoef in eigen stront.

Mocht elke nutteloze muisklik een steek van een breinaald zijn, dan kon de hele wereldbevolking dagelijks
een sjaal naar de maan en terug breien. Een kerstslinger tussen de sterren, nonchalant om de hals van ons
verkouden zonnestelsel geslagen, een oude zwarte weduwe nippend aan de warme melkweg.

Ik heb eens gelezen dat farao’s sliepen op kussens van steen en dat ze hun dromen opsloegen in
honingpotten. Loop ik niet dagelijks met mijn kop tegen steenharde feiten op, zie ik mijn dromen niet stuk
voor stuk buiten datum raken en vervallen?

Ik moet de tijd leren omheinen. Wat ik achterlaat is een verlaten bedrijfsparking met her en der een
verkalkt en verzakt verkeersbord. Mijn vijvers zijn troebel, mijn gedachten ondiep, mijn aarzel reëel. De
inspiratie manifesteert zich binnenin een fabrieksloods met bedompte glazen, klapwiekend naar een
mogelijke uitweg, een mogelijk aan scherven geslagen gat.

Aanvankelijk was ik naar de stad verhuisd omdat ik dacht dat de chaos er mijn eigen rusteloosheid zou
overstemmen. Zoals bij de tinnitus van Renée.

Renée kon enkel nog inslapen op death metal muziek, omdat ze een fluittoon in haar oren had die nooit
ophield. De dokters hadden haar zelfs in een titanium ruimtecapsule naar de bodem van een diep zwembad
laten afzakken, in de hoop dat haar trommelvliezen zouden dichtklappen. Dat was mislukt. Renée had later
nog kersenpitten in haar oorholtes ingebracht, hoewel ze wist dat het tuten van binnenin haar hoofd kwam
en niet van buitenaf. Ook dat was mislukt. Na een paar maand groeide er tot haar verbazing wel een
kiempje uit haar rechteroor (de pit in haar linkeroor had geen wortel geschoten).

Misschien was het de dood die in Renée had kiem geschoten.

Ik ken ook iemand die nooit buiten de schaduwen van gebouwen om fietst. Als het moet rijdt hij hele
blokken om. Hele kilometers. Hij beweegt zich in parallellogrammen van duisternis.

Ik ben geen vampier, maar dit is zijn reflectie die rijdt, en straks weer zal schaken met mijn slaap tot de
ochtend valt: ik wit, de nacht zwart.

Thomas Buysens (1987) is taaltechnoloog, saxofonist en schrijver van tekstflarden. Samen met Ulrike Maes, de wolvengodin van de Antwerpse underground, schreef hij evenwel onlangs in één seizoen Roedelliefde, een raamvertelling met schaapswollen gordijnen. De jonge schrijver woont inmiddels bijna drie jaar in Milaan, waar hij jobhopt als een mus op de dakgoot van het neoliberalisme. ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, zijn debuut, werd gepubliceerd op Samplekanon. Een opvallend werk in dat onbestaande oeuvre is de steampunknovelle Robotzweet (2013). De komende vier weken is Thomas Buysens de sampler van dienst.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia van As

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder