Hildebrand Pam Dick: ‘Ik draag mijn haar lang ’ (1)

 

Ik wil nu                                                       het nu

 

De stekende wond van hun aanvallende bewegingen

                                                       

Te ruste gelegd door Titanenlullen  

 

Dus dit nieuwe Germanië, deze valse grondigheid, ongerminale constante ik-toon

 

Maar het boek, ik bedoel park!

                                                                           Die zijn inkt paart.  

 

Of de glowstick van de jeugd gaat los tegen een zwarte achtergrond, diep in de nacht.

 

Zonder gêne genie zijn. Mijn borst, met jongenstieten, hoe vogels eruit vliegen!

 

Geen Platoonse
gedachten: Plotinus

Nog een berg?                            Iemands ladder ziek.

 

Slapende tomboybloem                                                                   fijn pyamafeestje             

 

Onwerkelijk in half licht?               Half gelogen.      Na halveertijd.  

 

Brillenman, in armbel, larm in bel, alarm lieb, alarm biel,
alarm iel b, lab marlie, man bil rel, ma braille, man brille, n ril blaem

 

Ik rijmde hem met anagrammen, ergo ik rimde.

 

Of het joch voelt zichzelf, maar kent zichzelf niet.   De zegen van het buitenbewuste.

 

Zoals spellen

 

Solitaire solipsist met ik-schrik

Maakt de avond iets uit?

 

Maar begraaft me             geheel de stervende mannelijkheid         

                                                                           heelde?

 

De leugen van de rust, zijn schaduw                 of wees onzichtbaar

 

Geen Lieder eines fahrenden Gesellen meer, Serenade aus Don Juan, Rückert Lieder, liever Gesänge des knaben Wunderhorn.  Mahler vs. Mal her.

 

Mark, teken, lucht?  Vs. tijd?

 

Ik zoon. Verlucht.

 

Dat ene meisje schreef Lüfte, ik zei briesjes.

 

Ik houd van broers die onverdunde adem zijn.  Luftmenschen.

 

Gedeeld gedicht opgeven, zuster, piek spieken (naar haar borsten), wolken waar we
geen woorden voor vonden.

 

Geen gedeelde betekenissen, doorsnede verzameling. Kein Himmelsatz.

 

terug naar de wieg, zelfzegening van mijn gewonde natuur, zalige jeugd. Niets weten, puur zijn, licht.

 

Bekras Daniëls onbenullige gedichten. Verstoken van gedachten

en ambitie. Het onbekende beraad van het rijm.

                           

De ikken gaan in rook op.  Solipsisme kan zichzelf niet uitdrukken.  Ontmand, weggezonden in maliën van folie.

 

Alle jeugdondernemingen, jeugd metafysica: verdelg ze. Breng dan het ik in
in de jeugd.

 

Dit is ontijdige dood, voortijdig?

 

Ik bedoel, kan ik nu onschuldig zijn, een kleine Johannes?  Zing af en toe een liedje,
wees een wandelende Jo of Joos of Johannes, vrij, eenvoudig
en met goede manieren?  
Laat ‘t me demonstreren. Laat me gaan.

 

Elleboog, kamer

 

Op de andere

 

                   top

 

zat de jongen in de vensterbank

 

         blauw t-shirt, elleboog

 

maar dit is

 

                   dus met

 

Hildebrand

 

                   voorbij nieuw lint?

 

Kroegmaten

 

Twee aangrenzende ramen

 

twee jongens

 

twee sigaretten

 

het andere uitzicht zal een muur zijn

 

                                      giet het naar binnen

 

Verschil

 

Het aangezicht Gods is

 

                            en niet

 

                   Het aanzicht van het gebouw

 

Ok, goed?

 

Karakterdwaling

 

Nu is de man in het raam het witte t-shirt.

 

Het andere is leeg.

 

Karakterdwaling # 2

 

Doop mij Hildebrand.

 

Ik

 

                            rookte

 

         toen ik

 

                            handen had.

 

 

Elegie

 

Toen ik een mond had

 

 

Pleit

 

Hyper Ian, riep Hildebrand.

 

Holden Brent ging liggen.

 

Ik ging schrijven

 

                            meubelfronten

 

Ik morste op mijn das.

 

 

Zoen klap

 

Ze kusten in de hoek.

 

Haar stak naar buiten.

 

Een achterhoofd

 

verdween in een schilderij.

 

 

Beklim een top

 

Donderslagen

 

Wanneer de tenor binnenkomt

 

Blondheid laat duimen

 

                   hangen

Onbekende Anderen

 

Chinese

 

karakters

 

stommelden van het

 

toneel

 

Instant-Eden

 

Twee bebrilde jongens die ‘anders’ zijn

 

En dik kort donker haar

 

Klein, niet gratig

 

Maar niet potig

 

Hun hoge stemmen

 

Hun hoekje

 

Zijn licht

 

 

Karakterfout

 

Zwaard van Hildebrand:

 

Trek het!

 

 

Deens

 

Wanneer ik

 

                            uitgedacht ben

 

 

Deens #2

 

Wanneer ik

 

                            uitgekauwd ben  

 

Oplossing

 

Paginarand is gelijk aan t-shirtrand  

 

 

06.25.10

 

Het gedicht dat ik hier schrijf, in plaats van te gaan


Mina Pam Dick (alias Hildebrand Pam Dick, Nico Pam Dick et al.) is schrijver, kunstenaar en filosoof
en woont in New York. Ze debuurde bij Futurepoem books met de bundel Delinquent.
Bovenstaande tekst komt uit haar nieuwe werk I wear long hair en werd vertaald door
Frank Keizer en Maarten van der Graaff.
In de rubriek Detonator schreven wij al eerder over het eerste boek van Mina Pam Dick.
Lees het hier. 


 

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3323

Benjamin De Roover

 

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia Diaz

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder