Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit

 

maar of dat erg is
een pathologisch plot ligt om mij heen
je verminkte oog
wacht neem een slok
grijze snor in rolstoel
je vat kou zo

ik zuig aan je knieholten
gebleekt diertje van me
hey lieverd je bent gewoon een vraag
en ik wil dat je naar niemand anders lacht
laten we samen somber in bed liggen lamenteren

we moeten terug voor je medicatie
bitterzoet smaken de zonnestralen
in de toekomst is alles enger

ik mis een oorbel
doe niet zo stoer met je calcium
waar vind je vandaag nog een goede kameraad hey
heus ik zal boete doen

ik heb geactiveerd
vroeg of laat zullen we massaal opstaan
vallen zullen ze als ze beseffen dat de mensen niet bang zijn

met een basisinkomen
kan ik 21 uur per dag gamen

 

de stad waar ik geboren ben is groot

 

welkom bij het begin van mijn leven
gisternacht nog eens nagedacht
iets moois weinig zuivers
ik zie mezelf de oorlog niet winnen

een vriend op wie ik wachtte kwam niet
ik heb het nooit moeilijk gevonden
met hem over zijn vader te praten
hij kon altijd goed brieven schrijven
hij werd ontslagen nadat hij vier keer
dronken op zijn werk verscheen
ik ben zijn naam vergeten

er lopen mensen op straat
de hond die vorige week een kind
doodbeet loopt op straat
er zit geen melk in de koffie
voor de deur staan vijf mensen
er is niemand in dit huis

de man over wie ik gedroomd heb was beeldschoon
de man aan wie ik het vroeg wist het niet
de man die het wist stond te praten
de man met wie ik stond te praten was mijn vader

ik woon al lang in nederland
ik woon in nederland
ik woon er al lang
ik woon al lang hier
ik woon al lang daar

loop niet alleen na het vallen van de avond
ga niet in op het aanbod van een vriendelijke vreemde
het beste is iedereen te negeren die in nood lijkt
ga ervan uit dat iemand die probeert je te engageren
niets goeds heeft gedaan

ik probeer op tijd te komen
schrijf die brief maar vriend

 

Laawaris

 

hier ben ik onopgeëist
opgeblazen onwettige bovenbuik
het liedje van mijn moeder op de radio
omdat niemand mij een naam
gaf noemde ik mezelf naar mijn hond
het is mijn zachte stijl

locker nummer 8 is leeg
ik verwelkom de nasleep

de priester legt zijn hand precies op de gele plek
waar ik het voel als ik eenzaam ben precies
waar het verstijft en inkrimpt grijpt hij vast
het is precies die plek zonnevlecht
duwt erin knijpt trekt er iets uit
ik herhaal elk woord van het gebed
mijn hoofddoel is: niet nadenken

zijn gezicht glanst huidvocht druppelt op mij
ik besluit dat de priester mijn vader is
elke man mijn vader is elke boom is
zijn andere hand op mijn hoofd
mijn ogen sluiten
de geur van heilig hout

dit is de zwarte sluier
waarin ik ter aarde besteld zal worden
waarheidsprekers worden gestenigd
continue beweging behalve als je kijkt
zelfs lichtsnelheid is geen constante
de natuur houdt van haar vrijheid

ik betreur mijn toekomstige gedragingen
mijn apathie in het leven

een relatie aangaan met slaap
ontsnappen in een nieuw narratief
in je slaap verteer je beelden
de bron van destructie

hoeveel ik heb kunnen doen zonder te weten wat gegeven is ik weet niet waarom ik met mijn vriend praat
en ik was getrouwd toen ik aan waanzin deed ik ben hier wakker geworden en heb het op een veilige plek
kunnen bewaren ik ben blij je hier te ontmoeten

 

Comments

Asha Karami is dichter en woont in Amsterdam. Ze debuteert met zeven gedichten in nY #35 (november 2017) en met vier gedichten in de Poëziekrant #5/2017. Ze schrijft ook andere dingen zoals toneel, korte verhalen, e-mails en verwijsbrieven.

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia Diaz

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder