Poetry by Xu Lizhi, poet and Foxconn-worker

Xu Lizhi (许立志) was a poet who worked at Foxconn in Zhenzhen, China, under terrible conditions. On Sepember 30, only 24 years old, he took his own life. An in memoriam, along with English translation of some of his poems, was published here. In accordance with the original source of these publications, we repost two of his poems here. We encourage you to do the same, whether online or in print.
Xu Lizhi (许立志) was dichter en werkte aan de lopende band bij Foxconn in Shenzhen, China, onder vreselijke omstandigheden. Op 30 september 2014 pleegde hij op vierentwintigjarige leeftijd zelfmoord. Lees hier een in memoriam en verschillende van zijn gedichten in Engelse vertaling. In overeenstemming met de wens van de originele bron van deze publicatie, reposten wij hier twee van zijn gedichten. We moedigen iedereen aan hetzelfde te doen. 
《我咽下一枚铁做的月亮》
“I Swallowed a Moon Made of Iron”

我咽下一枚铁做的月亮

I swallowed a moon made of iron
他们把它叫做螺丝
They refer to it as a nail
我咽下这工业的废水,失业的订单
I swallowed this industrial sewage, these unemployment documents
那些低于机台的青春早早夭亡
Youth stooped at machines die before their time
我咽下奔波,咽下流离失所
I swallowed the hustle and the destitution
咽下人行天桥,咽下长满水锈的生活
Swallowed pedestrian bridges, life covered in rust
我再咽不下了
I can’t swallow any more
所有我曾经咽下的现在都从喉咙汹涌而出
All that I’ve swallowed is now gushing out of my throat
在祖国的领土上铺成一首
Unfurling on the land of my ancestors
耻辱的诗
Into a disgraceful poem.
— 19 December 2013
 
《最后的墓地》
“The Last Graveyard”

机台的鸣叫也打着瞌睡

Even the machine is nodding off
密封的车间贮藏疾病的铁
Sealed workshops store diseased iron
薪资隐藏在窗帘后面
Wages concealed behind curtains
仿似年轻打工者深埋于心底的爱情
Like the love that young workers bury at the bottom of their hearts
没有时间开口,情感徒留灰尘
With no time for expression, emotion crumbles into dust
他们有着铁打的胃
They have stomachs forged of iron
盛满浓稠的硫酸,硝酸
Full of thick acid, sulfuric and nitric
工业向他们收缴来不及流出的泪
Industry captures their tears before they have the chance to fall
时辰走过,他们清醒全无
Time flows by, their heads lost in fog
产量压低了年龄,疼痛在日夜加班
Output weighs down their age, pain works overtime day and night
还未老去的头晕潜伏生命
In their lives, dizziness before their time is latent
皮肤被治具强迫褪去
The jig forces the skin to peel
顺手镀上一层铝合金
And while it’s at it, plates on a layer of aluminum alloy
有人还在坚持着,有人含病离去
Some still endure, while others are taken by illness
我在他们中间打盹,留守青春的
I am dozing between them, guarding
最后一块墓地
The last graveyard of our youth.
— 21 December 2011
 

Comments

Bernke Klein Zandvoort

in het nieuwe jaar wilde ik los van het idee dat ik pas mag bestaan als ik maar genoeg uren heb gedraaid

Lees verder

Renata De Bonis

Lees verder

Sanne Kabalt

doodvissen                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

Lees verder

Anneke Brassinga

Orgelend
een improvisatie voor ih

In de buik van de enige de benige homvis
waarin u ik was en mij u wast,
zegevierende een echt tussen zeeduivels.

Lees verder

Roos Vlogman

Poëzie van Roos Vlogman.

Lees verder

Robin Ramael

onvolledigheid

vertel me niet wat ik gemist heb;

het jaar kruipt open als een brandend stuk papier

Lees verder

Marieke Polderdijk

Het evangelie volgens Matteüs
De vroedvrouw woonde al bij me

Lees verder

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder