Een spel met begrenzing en ontgrenzing, exces en vernietiging – als dit nulnummer van Samplekanon een thema heeft, dan laat het zich wellicht met die woorden karakteriseren. Zo opent het nummer opent met twee gedichten van Cağlar Köseoğlu, die in Samplekanon zijn debuut maakt. In ‘34’ en ‘Conclusies en calamiteiten’ wordt de alledaagse taalterreur minutieus op afstand gehouden, om toch steeds weer het gedicht binnen te sijpelen. Niet voor niets komt de noodtoestand in de titel eerst nadat de gevolgen kenbaar zijn. Dat wil niet zeggen dat de gedichten louter abstracte constructies zijn: ‘34’ is ook een gedenksteen, die verwijst naar het aantal civiele doden dat viel bij een aanval van het Turkse leger in het grensgebied van het zuidoostelijke Uludere.

Minstens zo concreet maakt Harry Vaandrager het, in de delirante monoloog ‘Hatchi Kenatchi’ die hij voor dit nummer schreef. En toch, hoe aards ook, de verlokkingen van het vreemde, andere en hogere zijn hier niet ver weg: ‘Zo ga ik volledig, als een mysticus, op in mijn stront’. Martijn den Ouden neigt naar het absurdisme in ‘Žižek’, een tekst die zomaar eens een readymade kon zijn, of een verward politiek commentaar. Dichter en vertaler Jan H. Mysjkin liet steeds een ander gedicht van zijn hand, vijf in totaal, overzetten naar steeds een andere Europese taal: Roemeens, Frans, Sloveens, Servisch en Engels. Uit de gedichten zelf mag blijken dat de dichter zich nergens helemaal thuis wil voelen: ‘Behagen omdat je uit Parijs komt, zetel van alle eleganties, enz.’ Tegelijkertijd laat dit meertalige panorama iets zien van de internationale en grensoverstijgende ambities van Samplekanon.

Ook Maartje Smits is een grensganger, en niet alleen tussen verschillende talen, maar ook ‘tussen fictie en documentaire, observatie en infiltratie’, zoals zij het zelf formuleert. Reden voor de redactie om Smits op missie naar het Haagse Binnenhof te sturen. Van haar bezoek deed zij verslag in dreigend videoproza, dat eerder de diffuusheid van de macht dan zijn concentratie laat zien. Even aards als het proza van Vaandrager is de geritmeerde taal van debutant Peter de Voecht, al lijkt het verderf bij hem door de woorden heen te schemeren: ‘Aan de rande van de stroom verzamelt d rottende modder zich n duwt zn ware, kwade lichaam tege d stene waterrande. Massalichaam van dik vuil.’ De alledaagsheid van Köseoğlu treffen en we in zekere zin ook aan bij Mark van der Schaaf, die in zijn nieuwe flarfreeks ‘Governing Through Harm Reduction to Promote Liberal Values’ inzichten uit Mao’s Rode Boekje sampelde: ‘Al wat reactionair is, is hetzelfde: als je het niet raakt, valt het niet om.’ Wat er ondertussen in het doodnormale leven van de hedendaagse heteroseksuele blanke man gebeurt – of liever: niet gebeurt – lezen we bij Van der Schaaf.

Dit nulnummer besluit met enkele asemische gedichten van Jürgen Smit – gedichten dus waarin de grens tussen betekenisvol en betekenisloos, tussen beeld en tekst meermaals wordt overschreden. Jürgen Smit experimenteerde op Facebook en elders al met deze nieuwe schriftuur. Deze publicatie is ook meteen een preview op het volgende nummer van Samplekanon, dat in zijn geheel gewijd zal zijn aan asemisch schrijven. Zijn we ook meteen van die hatelijke nul af.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3379

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder