Ton van 't Hof

TEN EERSTE DAT
maatschappelijk probleem dat enkel en alleen in poëzie kan worden opgelost. Een sociaal gebod: hé, probeer ‘t samenleven te verstaan! Dat
grote project dat iedereen een decent en humaan bestaan wilde bieden. Ooit over de maan nagedacht? Hoe geschikt zij is voor wat zij
verlichten moet? En dat het te hopen is dat zij alsnog over de brug komt bij de onderhandelingen. Volgend jaar organiseren we het anders.
Het meest stupide was nog wel de boodschap: álles kan tien procent goedkoper.

HET SPIJT ME
dat ik er morgenavond niet bij kan zijn. Dat ik dacht dat de Nacht van de Poëzie een consumptief onderonsje is. En poëzie iets anders dan
een emotioneel feestje met een duidelijke verhaallijn. Hoi oprechte en authentieke personen, vergeef me. Dit warhoofd. Dat ooit
toegankelijkheid door elkaar haalde met vlees en bloed, en ritme en rijm met fragmentatie, collage, serialiteit, dwangmatigheid en ordinair
jatten. En natuurlijk is poëzie geen methode om onderzoek te doen naar cultuur en maatschappij of een instrument om politiek mee te
bedrijven. In gedichten spreekt het hart. En niets anders dan het hart. Rikketik. R-ikke-tik.

EEN DAG VAN ALGEMENE EERLIJKHEID
Ik word de wereld gewaar. En hoe ik me in die wereld gedraag. Als me, bijvoorbeeld, een sociaal akkoord wordt aangeboden of draagvlak
aangesmeerd. Als ik gesmak en gehijg hoor boven een romp uit het IJ of word volgestort met medicijnen.
Ik probeer het te begrijpen.
Tussen ragfijne regen door. Zonder enig geloof in een diepte der feiten. Wat ik zoek bestaat wel.

HET LEVEN IS IN FEITE EEN MOGELIJKHEID
Haal het uit elkaar.

Ton van 't Hof schreef tot nu toe acht poëziebundels. Hij blogt op 1hundred1

Comments


Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3500

Cookie Mueller

Twee mensen – Baltimore – 1964

Vertaling: Lars Meijer

Lees verder

Peggy Verzett

bij het nawoord van het voorwoord
drijft groteske badeend in het park

Lees verder

Thomas Tidholm

Vanuit de ruimte kun je zien hoe over de aarde wolken en
        onbeheerde ecosystemen tevoorschijn worden geveegd.

Lees verder

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder