Thomas Buysens (4)

Samplekanon nodigt een jonge schrijver, dichter of kunstenaar uit om vier weken achter elkaar een sample te brengen. De eerste sampler is Thomas Buysens. Hij debuteerde op Samplekanonmet ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, hier te lezen.  Klik hier voor zijn eerste gedicht als sampler van dienst, hier voor ‘Betti’, zijn tweede gastbijdrage en hier voor de derde. Vandaag sluit  Thomas Buysens af met ‘Vijftig slagen per minuut’.

 

VIJFTIG SLAGEN PER MINUUT

 

Het heeft gestormd en de schildpadden zijn uit onze vijver verdwenen. Mijn gedachten zijn spontaan in hongerstaking gegaan; inmiddels is de pizza koud en blinkt het mes blauw in het bomlicht van mijn laptop.

Hoe minder ik te zeggen heb, hoe sterker de drang wordt om te schrijven.

Misschien moet ik de bloempot uit de vuilniszak halen en de verdroogde blaadjes met lak bespuiten.

De engelbewaarder van mijn Victoriaanse luiheid (compleet met sleepjas, pince-nez, en gehandschoende vingers), had me na een lurk aan zijn pijp in mijn oor gefluisterd: “oh throw it in the bin, darling”.

Ik gooi wat van de pizza overblijft bovenop de potgrond en begin af te wassen. Er is geen warm water meer.

In denk na over een droom waarin ik mijn grootmoeder bezoek. Naast haar bed staat een stoel maar ik blijf de hele tijd rechtop staan, dichtbij het open raam.

De schoonmaaksters hebben haar kussens opgepoft tot roomtoefjes. De strakke lakens kraken rozig van de statische elektriciteit.

Door dingen in schoonmaak te herschikken tot hun essentie, ontstaat de symbiose die de rustoordkamer haar klassiek karakter verleent.

Buiten glijdt aan de hemel traag een Boeing naar beneden, als een druppel lood op de onderkant van een gekromde plaat.

“Je draagt wijde truien om je vleugels te verbergen.” Ze knikt naar de bomen buiten. “Denk je op tijd te kunnen wegvliegen door het raam?”

Dan rinkelt haar gsm. Ze geeft altijd haar gsm’s aan haar kleinkinderen want de waarheid komt volgens haar uit een kindermond.

Het blijkt de man te zijn die beneden aan de deur staat met mijn pizza. Of ik de deur wil komen opendoen. Ik zeg dat hij maar een moment geduld moet hebben.

Hoeveel keer had ik hen gebeld voor mijn bestelling?

“Wie was het?” vraagt mijn grootmoeder.

“Het was mijn moeder,” zeg ik, “ze wou weten of ze mijn pyjama op de verwarming moet leggen voor vanavond.”

Ik denk aan de twee stippen die een engel achterlaat in de sneeuw wanneer hij meteen na het landen weer opvliegt.


Thomas Buysens (1987) is taaltechnoloog, saxofonist en schrijver van tekstflarden. Samen met Ulrike Maes, de wolvengodin van de Antwerpse underground, schreef hij evenwel onlangs in één seizoen Roedelliefde, een raamvertelling met schaapswollen gordijnen. De jonge schrijver woont inmiddels bijna drie jaar in Milaan, waar hij jobhopt als een mus op de dakgoot van het neoliberalisme. ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, zijn debuut, werd gepubliceerd op Samplekanon. Een opvallend werk in dat onbestaande oeuvre is de steampunknovelle Robotzweet (2013). De afgelopen drie weken was Thomas Buysens sampler van dienst.

Comments

One thought on “Thomas Buysens (4)

Comments are closed.


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder