Thomas Buysens (3)

Samplekanon nodigt een jonge schrijver, dichter of kunstenaar uit om vier weken achter elkaar
een sample te brengen. De eerste sampler is Thomas Buysens. Hij debuteerde op Samplekanon
met ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, hier te lezen.  Klik hier voor zijn eerste gedicht als sampler van dienst en hier voor ‘Betti’, zijn tweede gastbijdrage. Hieronder is ‘Min of meer methodisch te lezen’. Volgende week sluit Thomas Buysens af.

Min of meer methodisch

Al mijn paswoorden zijn namen van Griekse godinnen. Tot daar de methodiek in
mijn bestaan.

Persephone: de kuisvrouw van de hel.

Gisteren ging ik met Yves geroosterde geit eten in Matonge. Normaal is Yves
vegetariër maar voor sommige dieren maakt hij een uitzondering.

Geroosterde geit eten in Matonge is een van de minst methodische zaken die ik
sinds lange tijd gedaan heb. Het vlees was savannebruin gegrild en dampte met de
geur van vuur en sintelhout.

Yves’ leven is een stuk methodischer. Hij is eindelijk dokter en kon met zijn eerste
maandlonen een Peugeot cabrio, een exclusieve reeks onderbroeken van
Bikkembergs en een moestuintje van vijftig vierkante meter in de Algarve kopen.
“Vrijheid moet je afkopen.”

We rijden terug met een koorwerk van Haendel. Met Haendel zit er best geen dak in
de weg tussen jezelf en de hemel. De donkere torenflats zijn orgelpijpen vol wolken.

Yves vraagt me wanneer ik voor het laatst heb gehuild. Ik zeg dat ik moet
huilen als ik denk aan twee broertjes die verstoppertje spelen op de maan.

Een zakenman op Place du Luxembourg kijkt ons na. Zijn hoofd draait onafhankelijk
van zijn romp met ons mee –zijn knoopdas lijkt een strop, zijn aktetas een
bomkoffer.

Verbittering. Ik heb vrienden die bruistabletten slikken omdat ze keelpijn krijgen van
de Franse r.

Ik merk ook op dat in sommige Brusselse buurten de meeste appartementen geen
gordijnen hebben. Naar buiten kijken is hier even interessant als naar binnen kijken.

Het idee dat een paswoord hackbaar is, windt me op. Omgekeerd voyeurisme. Het
gekraakt willen worden.

Wie daagt mijn persoonlijk olijfhuidkleurig hacksterleger uit, mijn harem gewapend
met pijlen, harpen en uilen?

In de bochten hobbelt een diertje binnenin mij heen en weer. Het tracht rechtop
te blijven op mijn gekobbelde borstvloer. Het is een slijmerig porceleinen geitje met
hoorntjes van rozendons.

 

Thomas Buysens (1987) is taaltechnoloog, saxofonist en schrijver van tekstflarden. Samen met Ulrike Maes, de wolvengodin van de Antwerpse underground, schreef hij evenwel onlangs in één seizoen Roedelliefde, een raamvertelling met schaapswollen gordijnen. De jonge schrijver woont inmiddels bijna drie jaar in Milaan, waar hij jobhopt als een mus op de dakgoot van het neoliberalisme. ‘Suggesties van een onbestaand oeuvre’, zijn debuut, werd gepubliceerd op Samplekanon. Een opvallend werk in dat onbestaande oeuvre is de steampunknovelle Robotzweet (2013). De afgelopen drie weken was Thomas Buysens sampler van dienst.

Comments

2 thoughts on “Thomas Buysens (3)

Comments are closed.


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3350

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder