het balanseer

Harry Vaandrager – Doodloper (2)

  Altijd al heb ik willen rennen op het ritme van de wind. Of op de klots van de zee. Zoals gezegd, het is windstil. De zee ver weg. Het verlangen niet. Verlangen is incest tussen instinct en lafheid. Een verbond tussen driften en teugels. Op dit moment ken ik de staat van mijn verlangens […]

Lees verder

Harry Vaandrager – Doodloper (1)

Er ligt honderd meter tussen mij en de wereld. Stotterende meters. Hoe die te overbruggen? Angst grijpt me bij de spieren. Onder de elf seconden zal ik zeker niet redden. Geen nieuws. Smoezen te over. Mijn grootvader is vorige week gestorven. Te weinig tijd gehad om te trainen, roept het in mij. Mijn scriptie over […]

Lees verder