SWEATSAMPLES: Martijn den Ouden

in de nacht van donderdag 24 januari bevroor zijn baard
hij heeft liggen zweten en tieren in zijn slaap-

dat het porselein tot sneeuw tegen de muren uiteen spatte
tegelijk
buiten
was het minuten lang zomer

een zwembad
spelende honden
de zon schitterend in het afgeschudde water
welgeteld tien regenbogen gezien

het is hier goed toeven
op deze baddoek in het gras
boter op het hoofd
een natte lap in de nek
vuurwater hier
melkbussen daar

ik kan blaffen als een bouvier
ik doe het niet

ik sluit mijn ogen en zie de zon
ik glimlach van oor tot oor

tot

duiven met vleugels van brood
panisch naar gesmolten boter pikken

een groene trui
twee dienders
een vrouw

het regende kruimels die dag

of jullie -dienders- weten wat voor trui dit is

-zij horen ons wel
maar zij kijken naar de hemel-

 

hij is groen
dat weten we al

-zij horen ons wel
maar zij kijken naar de hemel-

mijn vrouw heeft schelpenorakels in haar tas

-zij horen ons we
maar zij kijken naar de hemel-

mijn vrouw heeft een revolver in haar tas
het is een museumstuk

-zij horen ons wel
maar zij kijken naar de hemel-

ik heb een zonnebank met een vergeelde handleiding waar muziek uit komt
bach
chopin
ook een museumstuk

de dienders wrijven grijnzend hun handen

wij horen u wel
maar wij kijken naar de hemel

een vervaarlijke man dwingt een kleine ritselende zondvloed af
kortom
het gaat regenen

uw vraag was?

of jullie -dienders- weten wat voor trui dit is
dat hij groen is weten we al

 

*

denk aan iets blauws, aan een zwembad met aan de rand rustende vrouwen in blauwe
badpakken die met blauwe rietjes van blauwe cocktails drinken en boeken lezen met
een blauwe kaft -soms kijken ze even op naar de hemel om zich er van te vergewissen
of het uitspansel nog helder en strak is, of er niet ergens een wolkje drijft, maar nee, de
lucht is kraakhelder, hemelsblauw, en de vrouwen leggen hun boeken op hun benen,
met de blauwe kaft naar boven, bekijken hun blauwgelakte nagels, nemen een slokje
met het blauwe rietje van hun blauwe cocktails, lichten het boek van hun benen en
lezen voort terwijl in het zwembad de zusters zwemmen, geruisloos zwemmen, licht en
soepel door het frisse water -je hoort ze ademhalen, of het water kolken, de rimpels raken rimpels
en behalve de kleur van hun lichamen is alles blauw, denk aan iets
blauws, aan de sportwagen van suikeroom sander; loaded, snel, kleurenblind,
verkerend in de veronderstelling dat hij in een groene triumph spitfire rondrijdt -laat hem
in de waan en denk aan de glanzende blauwe lak en de koningsblauwe leren
handschoenen van zijn vrouw, de zonnebril met het blauwe montuur en de blauwe rook
van haar sigaret; elegant hoe zij rookt, als een filmster, een woest jong en strak in het
vel kronkelende stoot, soms rustig, extreem beheerst, moederlijk, volwassen, het zijden
sjaaltje op het hoofd, met afgemeten kracht onder de kin gestrikt, ze rookt, drinkt
vermouth bianco uit een gulzig glas en kijkt uit van de zonovergoten villa met de kobalt
geschilderde muren en kozijnen, de platgeslagen toren op de rots, uit over de kalme,
gladde, zomers blauwe zee en laat lauw water over de polsen stromen, ademt rustig,
legt een koude theelepel op de tong, denkt aan iets blauws; ballonnen, grote dromerige
ogen, bruiloften, luchtkastelen, iets blauws
 

Foto: Miyoshi Masato

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder