Simone Atangana Bekono

Uit ‘vonken’

VIII.

Burundi-kamerundi, Yemaýa en Sufi
ik wikkel je kind in zijde!
lief moedertje, ik wikkel het kind in zijde
tot het kind zelf van zijde is
een tot prop gewikkelde lap zijde
die langzaam en met moeite ademt
maar het ademt wel, dat wel, en
het zal zich heus wel een keer voort gaan bewegen
daar hoef je je geen zorgen over te maken:
laat het achter op een busstation

En samen in een modderpoel liggen
samen de modder over onze lichamen uitsmeren
en samen in de zon liggen tot onze lichamen
(en de modder!)
hard worden en afbrokkelen als wij opstaan
en als we opstaan hebben we geen lichamen meer
en moeten we ons verstoppen als krabben zonder schild
tussen de palen overladen met vastgekoekte schelpen
grijs en blauw en groen koraal en zingende mosselen

Nee, niet verstoppen!
we lopen lichaamloos van de duin naar de zandweg
en van de zandweg naar de provinciale weg en naar het dorpsplein
en op het dorpsplein kijken ze ons na
en wij maar lachen
hierna vergat ik het punt dat ik wilde maken

Er zou een queeste komen, of in ieder geval een bepaalde omstandigheid
een gedicht dat met een omweg zou bewijzen dat…
dat ik mijn lichaam niet meer kan bezitten dan dat mijn lichaam mij bezit, zoiets
er zou een oproep worden geplaatst en een lang stuk over:

“Vitaal lichaam, u mag de hoop opgeven
als u wil, mag u branden
als u wil, mag u uzelf versleten voelen
of juist verkeerd in elkaar gezet”

Een oproep aan alle lichamen zou het worden:
“u mag aan uw verdriet denken bij elke
lege stoel die u aan een eettafel ziet staan
u mag aan uw verdriet denken bij elke
snorhaar die uw vader secuur afknipt
u mag aan uw eigen verdriet denken bij elke
protagonist die zonder zijn liefje verder moet
of het kanten detail op de blouse van uw moeder
of de erwten uit een potje, die bij u thuis
niet geprakt mogen worden

U mag de hoop opgeven
in elk plasje water het gevaar zien
in elke traptrede de laatste”

Ja, geef de hoop op, maar lach
verlang naar een onbeoordeeld lichaam, maar lach!
vitaal meisjeslichaam, lach!
vitaal jongenslichaam, Kronoskindje, modderpoel
Burundi-kamerundi
geisha met opgestoken haar
en zwartgeverfde tanden, lach!

Maar neergeschoten student, lach harder
in tweeën gehakt luipaard, lach harder
man in sauna, lach harder

De plant duwt bij harde wind
zijn bladeren tegen zijn geraamte
als poriën sluitend in winterlucht
de hond blaft ook harder
vastgeketend aan het verlaten erf
en de kinderen groeien op in de struiken achter het busstation
de krijgspatronen worden gekopieerd
geplakt op shirts maat s, m, l
er wordt gevochten zonder dat lichamen contact maken
op het dorpsplein wordt muziek gespeeld

Dansende danser, lach!
en hekken om geboorteplekken gebouwd
opengescheurde leeuwenbek
uitgeputte waterplas
duizend identieke flatgebouwen in Angola, lach!
brandend suiker, brede en pijlvormige neus,
zuurstofmasker, authentieke schervenvaas
verloren schuld, lach!

Mijn krabbetje zonder schild
alle lichamen zijn symptomen van gedachten
alle lichamen doen mooie en pijnlijke dingen
maar voelen zich niet mooi en pijnlijk
alle lichamen zijn ingevet met dikke crèmes
gewikkeld in zijde en
hun lach echoot mee

 

 

Comments

Simone Atangana Bekono (1991) studeerde in 2016 af aan ArtEZ Creative Writing met een dichtbundel waarin zij onderzoekt wat het voor haar betekent om een jonge, zwarte vrouw in Nederland te zijn. Ze was één van de dertien beste afstudeerders van ArtEZ Finals. Momenteel schrijft ze in het Slow Writing Lab van het Nederlands Letterenfonds aan korte verhalen en essays over gender, ras en identiteit.

Benjamin De Roover

 

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia Diaz

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder