Sanne Kabalt

doodvissen
                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

pierewaaien
Er is niet zo veel te doen in het hier en nu. Brood
bakken is iets waarover we het eens kunnen zijn;
je hoeft maar een golf van de geur op te vangen
om te weten dat het helpt. Zingen, lezen en zonnen
zijn toch iets anders.

blauwbekken
Een grof gebreide omslagdoek ligt om haar
schouders. Sokken met gaten reiken tot haar
knieën. Zolang ze dicht bij de oven blijft, gaat het.
De wind raakt haar niet.

duivelswolkje
Er tekent zich iets af. Het is bol op de verkeerde
plekken en hol op de goede. Het lijkt het niet eens
te zijn met de rest van de dag.

orakelen
Hij valt binnen en spreekt over slechtvalken,
trillingen en tegenstellingen. Hoe langer zijn
woorden, hoe meer ze twijfelt. Je kunt met iemand
slapen, nee, leven, die niets te zoeken heeft in je
hoofd.

afzoenen
Zoals hij zijn woorden op haar buik drukt, drukt
hij zijn lippen op haar hals. Ze ademt diep in. Nog
voor de lucht ontsnapt, is zijn mond al daar.

sleurwerk
Hij zal ergens in een hoekig kantoor achter een
scherp scherm gaan zitten en dat zal alles zijn.

oudbakken
Hoe lang het al zo gaat weet niemand meer. Haar
vrienden hebben het verhaal al gehoord, tegen-
gesproken en losgelaten. Zijn vrienden vragen niets.

doodvissen
Je hebt iets in je. Er zijn manieren om iets te
nemen en iets te geven. Ook zijn er manieren om
iets te nemen, iets te nemen, iets te nemen.



Comments

Sanne Kabalt (Amsterdam, 1989) werkt met fotografie en woorden. Ze maakt installaties, video’s en publicaties rond thema’s als ziekte, gekte, dood en verlies. Sanne studeerde Fotografie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (2011) en behaalde haar MA aan het Dutch Art Institute bij ArtEZ (2018). Ze toonde haar werk onder andere in Beautiful Distress House (Amsterdam), Württembergischer Kunstverein (Stuttgart), Lítost (Praag), Upominki (Rotterdam) en Yellow Brick (Athene). Sanne werkt regelmatig als artist-in-residence, zoals bij Saari Residence in Finland en Het Vijfde Seizoen in Den Dolder. Naar aanleiding van laatstgenoemde residentie verscheen in 2018 haar eerste boek, getiteld Zolang je niet zo over problemen praat zie je er toch niks van. Naast het maken van haar eigen werk geeft Sanne vaak workshops in beeldende kunst en fotografie, o.a. bij Buitenkunst.

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder