Roos Vlogman

MOEDERWOND

I

mijn moeder neemt me mee naar de boksring in het zuiden van de nieuwbouwstad
een arena: vier lijnen wasdraad gespannen rond een turnmatras
ik draag dan al jaren het knarsbitje dat mijn gebit
tegen mijn geïnternaliseerde woede moet beschermen
ik trek het druipend uit mijn mond en hef het naar haar op: ik toom niets meer in!

ik zeg: mijn gebrek aan skincare routine is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder
zij zegt: mijn middernachtelijk snacken is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder
ik zeg: mijn parodontitis is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder
zij zegt: mijn kant-en-klaar-koken is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder
ik zeg: mijn slecht uitgevoerde feminisme is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder
zij zegt: mijn stilte tijdens de maancirkel is een vorm van loyaliteit aan mijn moeder

ik zeg: mijn moeder!
zij zegt: mijn moeder!

we schreeuwen tot onze monden opgedroogd zijn tot talkpoeder
waarmee we onze handen in kloppen
weg levenslijn, weg liefdeslijn, weg moederwond

II

mijn moeder en ik ontmoeten elkaar in de sauna
we weten: als het moederschap je lastig valt, heb je dat zelf gedaan

ik speel met de gedachte een kind te baren
mijn geliefde is een moeder
mijn vader is een moeder
de barman in café de bastaard is een moeder
wat voor moeder ben ik?

mijn moeder verschuilt haar lichaam onder de waterval
we weten: hier zijn we allebei tot op zekere hoogte schuldig aan

ik speel met de gedachte een kind te baren
een meisje dat zich genoeg voelt
om zich niet aan de regels te houden:
niets slikt, niet slikt – een vingertopje
dat ze langzaam bij hem naar binnen duwt

mijn moeder pikt zich in haar verenkleed en voedt me
we weten: elke dochter kan het bloed van haar moeder drinken

ik speel met de gedachte een kind te baren
met enige regelmaat verwacht ik te worden
tegengehouden in mijn beslissingen
maar mijn moeder verdwijnt in de mist
als een halfslachtige mysticus

III

mijn moeder vraagt me haar op te zoeken op een plek
waar het veilig is haar ondergrondse gevoelens te verwerken

setting:
een achtertuin op het zuiden, een terras, een oranje zonnescherm
omgewoelde aarde, nat, diep en dampend

rolverdeling:
mijn moeder: de moeder
ik: de bramenstruik, links achterin

kostuum:
mijn moeder: Gardena plant- en bodemhandschoenen, een Tools tuinwoeler
ik: getooid, gedoornd

mijn moeder
ik wil onbeweeglijk leven
ik wil een wit laken omslaan en zeggen:
er is hier nog niets ontkiemd

de bramenstruik
jij leert de aarde nog te wachten op toestemming
stel je voor: een vulkaan tot aan de nok gevuld
en ze wacht op toestemming

mijn moeder
onderdanigheid komt in allerlei gedaantes

de bramenstruik
aan een riempje

mijn moeder
met een bal in je mond

de bramenstruik
of: spelen dat je dood bent

mijn moeder woelt om
ik krom mijn lichaam terug de grond in

Comments

Roos Vlogman (1992) studeerde in 2016 als deel van de eerste lichting af aan de opleiding Creative Writing, ArtEZ en won de juryprijs bij schrijfwedstrijd Write Now! met haar verhaal ‘Sessie 51’. Ze werd geselecteerd voor het Slow Writing Lab, talentonwikkelingstraject van het Letterenfonds. Momenteel werkt ze aan haar debuutroman, Raaf, die begin 2021 zal verschijnen bij uitgeverij De Harmonie.

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder