Robin Ramael

onvolledigheid


vertel me niet wat ik gemist heb;

het jaar kruipt open als een brandend stuk papier

en ik ben eindelijk wakker, slof in berentrui tot in de keuken,

open de koelkast en doe hem weer dicht.

verdoofd laat ik de pannenkoeken aanbranden, zet me neer

en eet ze toch op, een magere straf voor een degoutante klootzak.

fucking idioot.


het is geen oorlog, maar op de klok van twaalf,

elke eerste maandag van de maand

komen er sirenes door de ruiten. de koffie trilt,

de eenden zwijgen, de suiker vloeit.

ik typ: ‘economie is een gevoel van paniek’

en kruip terug in bed.


het internet doet raar,

het zit me al de hele ochtend aan te staren

alsof het iets van me verwacht. af en toe

zal het met vol gewicht gaan zitten op mijn borstkas,

me de handen op de wangen leggen en me tongen tot ik proest.

het zit niet in je hoofd. er is iets mis,

laat ik het in mij glijden. ik ben de pijn

al lang gewoon, hoe het prikt en wringt,

en hoe eens het trilt, het mij bezit.


noem het een ritueel, data die per ongeluk

tot iets gecombineerd de plooien in mijn buik

verkent, weet wat ik lekker vind. ze dendert

door de kleine hersenen, wordt gezoogd

aan de neuronen. ik ben een van de filters

die pixels schokkerig omzet tot haptische feedback,

een trechter voorspelling-correctie

tot bargraph in een pdf uit reportlab.


pas in subspace komt mijn lijf tot bloei.

in de lieve dreiging van vernietiging

durft mijn stem nog te bestaan, te zijn zoals hij is;

teer en dwingend, ongelofelijk maar waar.

wie heeft er mijn lichaam gestolen;

en vooral: wie wil het nog terug?


even is de drup van dopamine op lakens een stilte

die vasthangt als zout in de mond. grijp niet

naar de keukenrol, kijk niet naar opzij,

het zou het verpesten. blijf nog heel

even hier, tot je spieren verzakken en veeg dan

de schuld van je smerige dijen; vergeet het, negeer het,

vergeef tot het bonkt.




Comments

Robin Ramael is dichter, activist en ingenieur. Hij is afkomstig uit Brussel en woont en werkt in Amsterdam.

Mia You

Ik houd de uren bij door het ene middel te gebruiken om bij het andere te komen. Ik ben nooit verslaafd geweest

Lees verder

Pieter Van de Walle

je dacht dat ik overdreef toen ik zei dat mijn vijf kolibries
vijf verschillende voederbakjes nodig hadden
omdat ze elkaar anders met hun snavels de kop inslaan

Lees verder

Tim Bongaerts

er is weinig voor nodig
een korte ontkoppeling 
van je lichaam 

hoor je het bot kraken?

Lees verder

Simone Atangana Bekono

UHH,,,I AM SORRY I KNOW NOTHING OF FORM!!

er wordt veel over me gefluisterd
ik mis tucht dus ik vraag stergespreid om tucht

Lees verder

Yinni

GEGROET BODHISATTVA VAN HET AFVAL

Lees verder

Rozalie Hirs

ik doe mijn haar
[thema en variaties]

Lees verder

Angelika Geronymaki

diep in de aardkorst gaat de tektonische grens
gebukt onder een saboteur, voor hem het onderrijk,
anti-oceaan e.d.

Lees verder

marwin vos

de teksten opnieuw doorgenomen op de woorden

– zelfmoord

– moord/uitsterven

– weigeren

– joy

Lees verder

Yasmin Namavar

ik kniel voor de bloemen, de velgen
gebukt onder het lichaam
als ik opkijk
ligt er een kind tussen mijn benen

Lees verder

Alara Adilow

Dysforie diaspora dysforie mijn
en laat me daarna spreken
Met dit bijeengeraapte vocabulaire
van ingestorte dingen: steden ideeën idealen familie economieën.

Lees verder