Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 
………werd geslagen
docenten spraken over heerszucht en de strijd om het leven
katholieke dames zijn vroom
communisten zijn vroom
winkeliers zijn vroom
alleen ik ben niet vroom
als ik vroom was zou mijn geslacht gedwee zijn en zich alleen zaterdagnacht
………oprichten
zou ik een goede zoon zijn zouden mijn collega’s me een zwoeger noemen en zouden ze me                                    ………vragen stellen: waarom drijft een schip? waarom dringt een spijker door?
zou ik een zweer laten dooretteren en verbaasd kijken naar de standbeelden met
………een sterk gebit
zou ik naar dansfeesten gaan waar ik mijn homofiele of bebaarde vrienden niet mee naartoe zou               
………kunnen nemen
zou ik net als iedereen gezond verstand hebben en zouden de mensen zeggen dat ik over alle
………deugden beschik
ik ben niet vroom
ik zal nooit vroom kunnen zijn
mijn ogen klinken en kleuren groen
Wolkenkrabbers van slachtvlees ontbinden op het trottoir
Op school kreunen pubers als verstikte teven
in mijn dromen bombarderen aartsengelen van zwavel de horizon

       
                        

.

A piedade

Eu urrava nos poliedros da Justiça meu momento abatido na extrema  
……..paliçada
os professores falavam da vontade de dominar e da luta pela vida
as senhoras católicas são piedosas
os comunistas são piedosos
os comerciantes são piedosos
só eu não sou piedoso
se eu fosse piedoso meu sexo seria dócil e só se ergueria aos
            sábados à noite
eu seria um bom filho meus colegas me chamariam cu-de-ferro e me
            fariam perguntas: por que navio bóia? por que prego afunda?
eu deixaria proliferar uma úlcera e admiraria as estátuas de
            fortes dentaduras
iria a bailes onde eu não poderia levar meus amigos pederastas ou
            barbudos
eu me universalizaria no senso comum e eles diriam que tenho
            todas as virtudes
eu não sou piedoso
eu nunca poderei ser piedoso
meus olhos retinem e tingem-se de verde
Os arranha-céus de carniça se decompõem nos pavimentos
Os adolescentes nas escolas bufam como cadelas asfixiadas
arcanjos de enxofre bombardeiam o horizonte através dos meus sonhos





Plein van de Republiek in mijn dromen

Het standbeeld van Álvares de Azevedo wordt geduldig verzwolgen door
          het morfinelandschap
het plein voert werkende bruggen mee in het midden van zijn lichaam en kinderen
            die ’s middags spelen in de drek
Plein van de Republiek in mijn dromen
            waar alles koorts en gekruisigde duiven wordt
            waar zaligen de massa’s komen opruien
            waar García Lorca op zijn tandarts wacht
waar we de onpeilbare troosteloosheid van de zoetste dagen veroveren
de testikels van de kinderen werden doorboord door de menigte
lippen stollen zonder poeha
de urinoirs een plek krijgen in het licht
en de kokospalmen blijven staan waar de wind de haren dooreen woelt
Delirium Tremens voor het Paradijs gladde kontjes geslachten van papier
            engelen liggend in bloemperken bedekt met kalk dampend water in de
             wc’s hersenen doorgroefd met gebaren
de dierenartsen passeren langzaam lezend in Dom Casmurro
er zijn jonge homofielen door en door lila
en hoeren in de nacht die rondom hun nagels verstrijkt
er valt een regendruppel op de pruik die ergens slingert
terwijl het bloed de bloemkronen doet vergaan
O mijn visioenen herinneringen aan Rimbaud plein van de Republiek in mijn            
          Dromen laatste wijsheid gebogen over een heilige deur





Praça da República dos meus sonhos

A estátua de Álvares de Azevedo é devorada com paciência pela paisagem
            de morfina
a praça leva pontes aplicadas no centro de seu corpo e crianças brincando
            na tarde de esterco
Praça da República dos meus sonhos
            onde tudo se faz febre e pombas crucificadas
            onde beatificados vêm agitar as massas
            onde García Lorca espera seu dentista
onde conquistamos a imensa desolação dos dias mais doces
os meninos tiveram seus testículos espetados pela multidão
lábios coagulam sem estardalhaço
os mictórios tomam um lugar na luz
e os coqueiros se fixam onde o vento desarruma os cabelos
Delirium Tremens diante do Paraíso bundas glabras sexos de papel
            anjos deitados nos canteiros cobertos de cal água fumegante nas
            privadas cérebros sulcados de acenos
os veterinários passam lentos lendo Dom Casmurro
há jovens pederastas embebidos em lilás
e putas com a noite passeando em torno de suas unhas
há uma gota de chuva na cabeleira abandonada
enquanto o sangue faz naufragar as corolas
Oh minhas visões lembranças de Rimbaud praça da República dos meus
            Sonhos última sabedoria debruçada numa porta santa





De engelen van Sodom

Ik zag hoe de engelen van Sodom een berg
           opklommen tot aan de hemel
En hun door het vuur verwoeste vleugels
            wiekten door de middaglucht
Ik zag hoe de engelen van Sodom wonderen
            zaaiden opdat de schepping haar harpritmes
            niet kwijt zou raken
Ik zag hoe de engelen van Sodom de wonden
           likten van hen die stierven zonder
           omhaal, van de smekelingen, de zelfmoordenaars
           en van de jonge doden
Ik zag hoe de engelen van Sodom groeiden
            in het vuur en uit hun mond sprongen
           blinde kwallen
Ik zag hoe de engelen van Sodom wanordelijk en
            met geweld kooplui uit de weg ruimden,
            maagden hun slaap ontnamen,
           woeste woorden schiepen
Ik zag hoe de engelen van Sodom Gods waanzin            
………en berouw verzonnen

…………………
…………………
…………………
…………………

Os anjos de Sodoma

Eu vi os anjos de Sodoma escalando
            um monte até o céu
E suas asas destruídas pelo fogo
            abanavam o ar da tarde
Eu vi os anjos de Sodoma semeando
            prodígios para a criação não
            perder seu ritmo de harpas
Eu vi os anjos de Sodoma lambendo
            as feridas dos que morreram sem
            alarde, dos suplicantes, dos suicidas
            e dos jovens mortos
Eu vi os anjos de Sodoma crescendo
            com o fogo e de suas bocas saltavam
            medusas cegas
Eu vi os anjos de Sodoma desgrenhados e
            violentos aniquilando os mercadores,
            roubando o sono das virgens,
           criando palavras turbulentas
Eu vi os anjos de Sodoma inventando a
            loucura e o arrependimento de Deus







Comments

Roberto Piva (1937-2010) was een Braziliaanse dichter. Hij debuteerde met Paranóia (1963) en publiceerde daarna bundels als Piazzas (1964), Abra os olhos e diga ah! (1976), 20 poemas com brócoli (1981), Antologia poética (1985) en Ciclones (1997). Lees meer over Roberto Piva in dit essay van Ricardo Domeneck.  
Adri Boon (1961) studeerde Spaanse Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij vertaalde meer dan zestig werken uit het Spaans, Catalaans, Galicisch en Portugees.

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder