Mobiele eenheid (2)

Kendi gök kubbemiz [Onze eigen hemelkoepel]

 

De regel Kendi gök kubbemiz (‘Onze eigen hemelkoepel’) komt uit het lange en intrigerende openingsgedicht van Ömer Aygüns tweede bundel, Koro (Koor) (2010).

Het gedicht opent als volgt:

 

 

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–


Deze visuele ordening van regels die uit 8 achten bestaan, gescheiden door twee regels ertussen, houdt het gehele gedicht aan.

Tussen deze regels worden gaandeweg afwisselend letters, cijfers, woorden en zinnen geplaatst.

Pagina’s 2 tot en met 7 zien er als volgt uit:

 

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

m:m m:m

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

 

 

 

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

 

 

 

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

m:m m:m

m:m m:m

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

 

 

 

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

mehâ sühâ

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

 

 

 

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

m:m m:m

m:m m:m

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

 

 

 

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

sühâ sabâ

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

 

Wat gebeurt hier eigenlijk?

Er vindt in ieder geval een distributie van tekens, letters en woorden plaats, een ontvouwing van semiotische lijnen, zoals de terugkerende letter ‘m’ en de woorden mehâ, sühâ en sabâ, die steeds een kleine variatie in klank kennen en voor zover ik weet geen referent hebben in het Turks.

Hierna volgen zinnen van confessionele aard, zinnen die overduidelijk op internet(fora) gevonden zijn, enkele Engelstalige en Duitstalige zinnen en zinnen die verhalen over ene Serhan Şeşen.

Pagina 11 ziet er bijvoorbeeld zo uit:

 

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

ongeveer een jaar geleden werd serhan şeşen ineens

onwel en ging naar het ziekenhuis er werd geen CT-scan gemaakt

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

Schok schreef erover en gratie volgde

0 reacties

88:88 88:88

best

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

 

Ten slotte zijn er nog de talrijke zinnen die uit een gedicht van de proto-modernist Yahya Kemal Beyatlı (1884-1958) komen.

De regel Kendi gök kubbemiz (Onze eigen hemelkoepel’), op pagina 16, komt ook uit Yahya Kemal:

 

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

Onze eigen hemelkoepel

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

 

Het gedicht van Ömer Aygün zou gelezen kunnen worden als een herschrijving van of meditatie op het gedicht van Yahya Kemal.

Het gedicht van Yahya Kemal beschrijft een ‘glorieuze ochtend’ in de Süleymaniye moskee en huldigt de voortdurende eenheid van het Turkse volk door het heden op te laden met het Turkse oorlogsverleden.

(..)

De tempel van God vult zich van alle kanten,
Rond deze uren wordt de Süleymaniye geschiedenis.

(..)

De architect van deze overwinningstempel is een soldaat.
Grootse tempel! Deze ochtend begrijp ik je pas;
Vandaag ben ik trots dat ook ik je erfgenaam ben;

(..)

In de grootse tempel werd ik onderdeel van de eenheid van het vaderland

(..)

(vertaling Çağlar Köseoğlu)

De hemelkoepel bepaalt niet alleen de setting van het gedicht maar is ook het beeld dat de Turkse gemeenschap constitueert. Dit roept de vraag op wat er met deze hemelkoepel en de daarmee vervlochten gemeenschap gebeurt in het gedicht van Ömer Aygün.

Het gedicht van Ömer Aygün is geen destructieve poging het gedicht van Yahya Kemal te verminken of op gemakzuchtige wijze te domesticeren door het conceptueel toe te eigenen.

Toch staat de hemelkoepel wel degelijk onder druk in het gedicht van Ömer Aygün.

Zo botsten de regels van Yahya Kemal waarin met bewondering en trots wordt gesproken over het Turkse volk met regels die een soort commercialisering van Turkse vrouwen suggereren.

 

 

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

Sexuele Aanbieding Moord daarvoor erotische poses natuurlijke schoonheid

echte Turkse schoonheden Saba en Yıldız

88:88 88:88

R.P. wier vriendin door haar echtgenoot werd vermoord verpulverde tijdens

de moord met een bijl de autoriteiten hadden gewaarschuwd mijn man wist van niets

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

Ik heb het schrijven als een manier van zijn in het middelpunt van mijn leven geplaatst

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

[foto hier]

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

88:88 88:88

EXPERT EXPERT EXPERT EXPERT

EXPERT EXPERT EXPERT EXPERT

88:88 88:88

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

ˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ···ˍˍˍ

 

Ook wordt de geschiedenis van het volk ‘van negen eeuwen’ verweven met de particuliere geschiedenis van een leerling/vriend, Serhan Şeşen, die onfortuinlijk overleed als gevolg van een banale, medische nalatigheid:

 

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

omdat er geen CT-scan werd gemaakt zagen ze zijn hersenabces niet

hij raakte in coma breng uw offerfeesthuiden koe schaap kameel

88:88 88:88

een paar dagen later stierf serhan şeşen

was deze gebeurtenis dan zo belangrijk

88:88 88:88

(P v ~P)

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

maar ik begrijp het niet

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

88:88 88:88

hun honden

–:– –:–

88:88 88:88

–:– –:–

–:– –:–

 

Maar het meest doorslaggevende lijkt wel de ruimtelijkheid die Ömer Aygün creëert door de opmerkelijke visuele ordening van achten, die uitnodigt om alles te lezen als onderdeel van deze ordening.

De aandacht wordt verlegd naar de onderlinge posities van de letters, cijfers, woorden en zinnen in het gedicht.

Zo wordt het gedicht een plaats, zijn eigen locus, in tegenstelling tot een representatie van een plaats.

De hemelkoepel constitueert niet meer, maar resoneert.

 
Çağlar Köseoğlu (1985) is dichter en debuteerde in het nulnummer van Samplekanon. Momenteel werkt hij aan een serie gedichten waarin de naam ‘Mustafa’ in elk gedicht minstens één keer voorkomt. Het gedicht ‘34’ is een onderdeel van deze serie.

Comments

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder