Michael Tedja

MIJN STEM HAD EEN ANDERE WAARDE

                                                              aardolie

Op zoek naar vruchtbare grond
val ik conventies aan en zoek naar
nieuwe grond, door in te zoomen
op de zwarte gaten in de geschiedenis.
Dat vind ik verschrikkelijk mooi.

Ik haat de zekerheid van een
afgesloten plek in de gevangenis.
Daarom was ik de voeten van mijn zoon
en groeien we de toekomst in als de taal
die richting geeft.

Ik boor woorden uit, die niets te betekenen
hebben buiten hun dagelijkse betekenis,
door die de versletenen te noemen.
Zoon, pas nadat je hebt geleefd zal je
waarschijnlijk meer te weten komen.

Haar bijvoorbeeld is pluizig en synthetisch.
Realisatie is een stomme metafoor.
Je moet de rode lijn zien in het portret
van woorden. Met onpersoonlijke letters
zet je een liefdevol beeld neer.

Er is geen overeenkomst.
Alles op losse schroeven.
Niet onjuist of aanstootgevend.
Dat vind ik verschrikkelijk.
Er zijn altijd kruisverbanden.

Ik denk dat als je dat begrijpt,
dan moet je groot zijn. Als je het begrijpt
zie je de banaliteit van de nieuwe wegen
die ontstaan zijn door het ondermijnen
van platgetreden paden.

                                                                     ijs

Het waren mensen die niet wisten
wat ze deden. Sommigen voelden het niet,
maar dat weet ik niet zeker. Ze wilden niet
horen, ze wilden het niet ruiken.

Ik wil in staat zijn om alles wat ik doe
te organiseren. Ik wil niet het slachtoffer
zijn van de dingen die ik doe.

Ik moest de instellingen binnendringen
en mijn werk doen zonder te lijden aan
het voelen, bewegen en denken. Dat was
geen uitspraak. Het was geen vraag.

Ik ben immers geen materialist.
Het moet in stijl. Concept van de realisatie.
Ik denk dat de dingen in orde zijn.

Ik hoefde niet te luisteren. Ik had niet het idee
dat ik het nodig had om te luisteren; vader
ter dood veroordeeld. En ik, geïnspireerd
door die ter dood veroordeelde.

Ik was de ontsnappingskunstenaar die
terugkwam in een geordende vorm. Navigerend
op instinct, niettemin als immobiele woorden.

Je hoort naar de inhoud te luisteren.
Je bent niet langer degene waaruit het plopt.
Je kunt teruggaan naar wat je hebt uitgezet.
Je bent je eigen orakel.

Je wordt door iedereen in de steek gelaten
als je eisen stelt. Als je prachtig kunt zingen
weet je dat het gaat vriezen.

.

Michael Tedja [klik om te bekijken]

Michael Tedja (1971 ) is dichter, schilder, uitgever en curator. Hij werd geboren in Rotterdam en woont en werkt in Amsterdam. Van 1991-1996 studeerde hij aan de Rietveld Academie te Amsterdam. Van 1996 tot 1998 studeerde hij aan het ​​Sandberg Instituut in Amsterdam. Hij schreef romans en dichtbundels. Regen is zijn meest recente dichtbundel.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3379

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder