Michael Tedja

MIJN STEM HAD EEN ANDERE WAARDE

                                                              aardolie

Op zoek naar vruchtbare grond
val ik conventies aan en zoek naar
nieuwe grond, door in te zoomen
op de zwarte gaten in de geschiedenis.
Dat vind ik verschrikkelijk mooi.

Ik haat de zekerheid van een
afgesloten plek in de gevangenis.
Daarom was ik de voeten van mijn zoon
en groeien we de toekomst in als de taal
die richting geeft.

Ik boor woorden uit, die niets te betekenen
hebben buiten hun dagelijkse betekenis,
door die de versletenen te noemen.
Zoon, pas nadat je hebt geleefd zal je
waarschijnlijk meer te weten komen.

Haar bijvoorbeeld is pluizig en synthetisch.
Realisatie is een stomme metafoor.
Je moet de rode lijn zien in het portret
van woorden. Met onpersoonlijke letters
zet je een liefdevol beeld neer.

Er is geen overeenkomst.
Alles op losse schroeven.
Niet onjuist of aanstootgevend.
Dat vind ik verschrikkelijk.
Er zijn altijd kruisverbanden.

Ik denk dat als je dat begrijpt,
dan moet je groot zijn. Als je het begrijpt
zie je de banaliteit van de nieuwe wegen
die ontstaan zijn door het ondermijnen
van platgetreden paden.

                                                                     ijs

Het waren mensen die niet wisten
wat ze deden. Sommigen voelden het niet,
maar dat weet ik niet zeker. Ze wilden niet
horen, ze wilden het niet ruiken.

Ik wil in staat zijn om alles wat ik doe
te organiseren. Ik wil niet het slachtoffer
zijn van de dingen die ik doe.

Ik moest de instellingen binnendringen
en mijn werk doen zonder te lijden aan
het voelen, bewegen en denken. Dat was
geen uitspraak. Het was geen vraag.

Ik ben immers geen materialist.
Het moet in stijl. Concept van de realisatie.
Ik denk dat de dingen in orde zijn.

Ik hoefde niet te luisteren. Ik had niet het idee
dat ik het nodig had om te luisteren; vader
ter dood veroordeeld. En ik, geïnspireerd
door die ter dood veroordeelde.

Ik was de ontsnappingskunstenaar die
terugkwam in een geordende vorm. Navigerend
op instinct, niettemin als immobiele woorden.

Je hoort naar de inhoud te luisteren.
Je bent niet langer degene waaruit het plopt.
Je kunt teruggaan naar wat je hebt uitgezet.
Je bent je eigen orakel.

Je wordt door iedereen in de steek gelaten
als je eisen stelt. Als je prachtig kunt zingen
weet je dat het gaat vriezen.

.

Michael Tedja [klik om te bekijken]

Michael Tedja (1971 ) is dichter, schilder, uitgever en curator. Hij werd geboren in Rotterdam en woont en werkt in Amsterdam. Van 1991-1996 studeerde hij aan de Rietveld Academie te Amsterdam. Van 1996 tot 1998 studeerde hij aan het ​​Sandberg Instituut in Amsterdam. Hij schreef romans en dichtbundels. Regen is zijn meest recente dichtbundel.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3350

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder