Michael Tedja

MIJN STEM HAD EEN ANDERE WAARDE

                                                              aardolie

Op zoek naar vruchtbare grond
val ik conventies aan en zoek naar
nieuwe grond, door in te zoomen
op de zwarte gaten in de geschiedenis.
Dat vind ik verschrikkelijk mooi.

Ik haat de zekerheid van een
afgesloten plek in de gevangenis.
Daarom was ik de voeten van mijn zoon
en groeien we de toekomst in als de taal
die richting geeft.

Ik boor woorden uit, die niets te betekenen
hebben buiten hun dagelijkse betekenis,
door die de versletenen te noemen.
Zoon, pas nadat je hebt geleefd zal je
waarschijnlijk meer te weten komen.

Haar bijvoorbeeld is pluizig en synthetisch.
Realisatie is een stomme metafoor.
Je moet de rode lijn zien in het portret
van woorden. Met onpersoonlijke letters
zet je een liefdevol beeld neer.

Er is geen overeenkomst.
Alles op losse schroeven.
Niet onjuist of aanstootgevend.
Dat vind ik verschrikkelijk.
Er zijn altijd kruisverbanden.

Ik denk dat als je dat begrijpt,
dan moet je groot zijn. Als je het begrijpt
zie je de banaliteit van de nieuwe wegen
die ontstaan zijn door het ondermijnen
van platgetreden paden.

                                                                     ijs

Het waren mensen die niet wisten
wat ze deden. Sommigen voelden het niet,
maar dat weet ik niet zeker. Ze wilden niet
horen, ze wilden het niet ruiken.

Ik wil in staat zijn om alles wat ik doe
te organiseren. Ik wil niet het slachtoffer
zijn van de dingen die ik doe.

Ik moest de instellingen binnendringen
en mijn werk doen zonder te lijden aan
het voelen, bewegen en denken. Dat was
geen uitspraak. Het was geen vraag.

Ik ben immers geen materialist.
Het moet in stijl. Concept van de realisatie.
Ik denk dat de dingen in orde zijn.

Ik hoefde niet te luisteren. Ik had niet het idee
dat ik het nodig had om te luisteren; vader
ter dood veroordeeld. En ik, geïnspireerd
door die ter dood veroordeelde.

Ik was de ontsnappingskunstenaar die
terugkwam in een geordende vorm. Navigerend
op instinct, niettemin als immobiele woorden.

Je hoort naar de inhoud te luisteren.
Je bent niet langer degene waaruit het plopt.
Je kunt teruggaan naar wat je hebt uitgezet.
Je bent je eigen orakel.

Je wordt door iedereen in de steek gelaten
als je eisen stelt. Als je prachtig kunt zingen
weet je dat het gaat vriezen.

.

Michael Tedja [klik om te bekijken]

Michael Tedja (1971 ) is dichter, schilder, uitgever en curator. Hij werd geboren in Rotterdam en woont en werkt in Amsterdam. Van 1991-1996 studeerde hij aan de Rietveld Academie te Amsterdam. Van 1996 tot 1998 studeerde hij aan het ​​Sandberg Instituut in Amsterdam. Hij schreef romans en dichtbundels. Regen is zijn meest recente dichtbundel.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3663

Max Urai

De auteur wil de volgende personen en instanties bedanken voor hun hulp bij de totstandkoming van deze roman.

Lees verder

Anne Marijn Voorhorst

 In het Westfield Forum ruikt het niet naar urine maar naar
    parfums van alle bezoekers, plus die die er te koop zijn, plus die van de zangeressen die
    door Les Halles galmen

Lees verder

Cookie Mueller

Twee mensen – Baltimore – 1964

Vertaling: Lars Meijer

Lees verder

Peggy Verzett

bij het nawoord van het voorwoord
drijft groteske badeend in het park

Lees verder

Thomas Tidholm

Vanuit de ruimte kun je zien hoe over de aarde wolken en
        onbeheerde ecosystemen tevoorschijn worden geveegd.

Lees verder

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder