Mathijs Tratsaert


NIEUWE VLAAMSE GEDICHTEN 


Je suis fou du chocolat Lanvin

Je suis fou du chocolat Lanvin
(Salvador Dalí)

i.
Je suis fou du chocolat. Je suis fou du vin.
Je suis fou de consommer ma folie
des chaussures, de l’art, de la puissance.
Je suis fou de l’argent et la drogue.
Je suis fou de la paresse
Je suis fou de la pornographie.
Je suis fou des putes.
Je suis fou de niquer.

ii.
Laten we de economie de keel dichtknijpen
alsof het een gans is, een levend wezen
dat door ons door een sonde wordt gevoed met groei.

iii.
De economie heeft nood aan een poëzie
zodat ze ze niet verkopen kan.

 
A white kid named Mohamed

David Foster Wallace: The plain fact is that you graduating seniors do not yet have any clue what “day in,
day out” really means.

College seniors: Hahahahaha

Er is een systeem dat mij dwingt tot medelijden
met de van angorawol gestripte konijntjes,
met de door longziekte aangevreten kinderen
in de coltanmijnen onder Congo en ja
zelfs met mijn vriendin die in gedachten
langs het drolbruine lijf van Isabeli Fontana
fietst en haar bleke polsen ziet en zich ergert.

Maar zegt Schopenhauer niet dat de moraal voortkomt uit het medelijden
en stamt dat medelijden op zijn beurt niet uit egoïsme?

En bedoelt Žižek niet dat ons antikapitalisme
een morele bufferzone is die wij op zondag met gebogen hoofden betreden?

Nu denk ik aan Nietzsche en het opstaan lukt mij weer.

Ik ben twintig, ik wil dit blad beschouwen als een witte mijn, ik wil weten maar niet thematiseren, ik wil
de geur van asfalt in de regen, ik wil de hoek die de steeg beschrijft, ik wil van de taal mijn grootste
orgaan maken, ik wil de albatros van zijn rots verlossen, ik wil Lampedusa met de Lethe vergelijken, ik
wil spreken zonder mezelf aan mijn tanden te snijden.

Ik wil een antigeschiedenis, een antikamer met antiviagra.

Ik wil werkelijk hard zijn.

 

Betelgeuse, Betelgeuse

They collapsed and then exploded,
scattering their enriched guts across the galaxy

(Neil DeGrasse Tyson)

Noop tot een n-hoeksverhouding.
Nodig ze uit, de stikverslaafde horigen,
de ponygirls die hun c-cup een orgaan noemen.

Een pornomodel schreef een schotschrift
voor solvabiliteit na het huwelijk:

de opening ondersteboven houden,
poëtisch hurken op een handdoek
en in het oog plassen.

Pre-darwinistische seks moet toch iets hebben gehad.
Het is lang geleden dat neuken zo maagdelijk klonk als vandaag.
 

Comments

Mathijs Tratsaert (1992) is schrijver en leerkracht. Meer werk is te vinden op www.mathijstratsaert.be

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder