Marieke Winkler

KLEINE ARCHIEFCAMPAGNES (5 t/m 7)
 
5.
wij zijn het stof
dat zich verzamelt
op uw voorraadschuur
 
als u blaast, vallen wij terug
 
u vindt ons in de lege doka’s en televisiekamers
in de kabinetten en de oude kruidentuinen van de stad
in de lades van uw secretaire, op het biljarttapijt
 
wij dwarrelen rond in uw verzameling jachttrofeeën
waar particulier onraad is uitgewist door methanol
wij reageren slechts
op uw modellen
uw helden en familieleden
uw kinderen en kindskinderen
uw geliefde desnoods
 
wij staan voor kosteloos retourneren
 
u moet weten
aan onze doden
– en hun dood –
zijn wij zeer gehecht
 
6.
ons figuur is donker
veelzijdig en meervoudig
een karakterloze bemiddelaar,
karaktervol in zijn tekort
voortdurend wisselend
en onontrafelbaar
 
donker kent geen vooroordeel
alleen een naoordeel
 
hij zegt dat het een spontane reactie is
op wat hij zojuist heeft meegemaakt
op wat hij thans ervaart en ondergaat
hij wil lichting en leiding geven
een verveelvoudigd ‘affirmatief des levens’ zijn
overal waar leven is, is zijn vaderland, zegt hij
 
zijn handschrift is nauwelijks te lezen
het danst, het zuigt, het swingt
het verplaatst zich naar de hoeken van het blad
en kruipt weer terug, magnetisch, centrumwaarts
misschien vanwege banale redenen (papierschaarste, zuinigheid)
misschien omdat er geen begin of einde is aan donkers arbeidskracht
 
7.
ook wij zijn vlijtig
en nuchter bovendien
u kunt van ons op aan
en ons humeur is goed
 
de dagelijkse kleine dingen,
de dorre plichten,
onze opdracht aan de overheid,
in alles bespeuren wij
een wending naar de werkelijkheid
en dat is uiteraard iets
wat ons vrolijk stemt
 
in retrospectief kunnen wij
er eigenlijk heel kort over zijn:
 
wij zijn in stelling gebracht
 
 
 
 
Marieke Winkler (1983) is dichter en literatuurwetenschapper, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen en de Open Universiteit. Ze debuteerde als dichter op Samplekanon met het gedicht Raubvögel en publiceerde vorig jaar bij ons haar eerste kleine archiefcampagnes

Comments


Notice: Trying to access array offset on value of type null in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3363

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder

Bernke Klein Zandvoort

in het nieuwe jaar wilde ik los van het idee dat ik pas mag bestaan als ik maar genoeg uren heb gedraaid

Lees verder

Renata De Bonis

Lees verder

Sanne Kabalt

doodvissen                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

Lees verder

Anneke Brassinga

Orgelend
een improvisatie voor ih

In de buik van de enige de benige homvis
waarin u ik was en mij u wast,
zegevierende een echt tussen zeeduivels.

Lees verder

Roos Vlogman

Poëzie van Roos Vlogman.

Lees verder

Robin Ramael

onvolledigheid

vertel me niet wat ik gemist heb;

het jaar kruipt open als een brandend stuk papier

Lees verder

Marieke Polderdijk

Het evangelie volgens Matteüs
De vroedvrouw woonde al bij me

Lees verder

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder