Marieke Winkler

KLEINE ARCHIEFCAMPAGNES (5 t/m 7)
 
5.
wij zijn het stof
dat zich verzamelt
op uw voorraadschuur
 
als u blaast, vallen wij terug
 
u vindt ons in de lege doka’s en televisiekamers
in de kabinetten en de oude kruidentuinen van de stad
in de lades van uw secretaire, op het biljarttapijt
 
wij dwarrelen rond in uw verzameling jachttrofeeën
waar particulier onraad is uitgewist door methanol
wij reageren slechts
op uw modellen
uw helden en familieleden
uw kinderen en kindskinderen
uw geliefde desnoods
 
wij staan voor kosteloos retourneren
 
u moet weten
aan onze doden
– en hun dood –
zijn wij zeer gehecht
 
6.
ons figuur is donker
veelzijdig en meervoudig
een karakterloze bemiddelaar,
karaktervol in zijn tekort
voortdurend wisselend
en onontrafelbaar
 
donker kent geen vooroordeel
alleen een naoordeel
 
hij zegt dat het een spontane reactie is
op wat hij zojuist heeft meegemaakt
op wat hij thans ervaart en ondergaat
hij wil lichting en leiding geven
een verveelvoudigd ‘affirmatief des levens’ zijn
overal waar leven is, is zijn vaderland, zegt hij
 
zijn handschrift is nauwelijks te lezen
het danst, het zuigt, het swingt
het verplaatst zich naar de hoeken van het blad
en kruipt weer terug, magnetisch, centrumwaarts
misschien vanwege banale redenen (papierschaarste, zuinigheid)
misschien omdat er geen begin of einde is aan donkers arbeidskracht
 
7.
ook wij zijn vlijtig
en nuchter bovendien
u kunt van ons op aan
en ons humeur is goed
 
de dagelijkse kleine dingen,
de dorre plichten,
onze opdracht aan de overheid,
in alles bespeuren wij
een wending naar de werkelijkheid
en dat is uiteraard iets
wat ons vrolijk stemt
 
in retrospectief kunnen wij
er eigenlijk heel kort over zijn:
 
wij zijn in stelling gebracht
 
 
 
 
Marieke Winkler (1983) is dichter en literatuurwetenschapper, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen en de Open Universiteit. Ze debuteerde als dichter op Samplekanon met het gedicht Raubvögel en publiceerde vorig jaar bij ons haar eerste kleine archiefcampagnes

Comments

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder