cyclus: zeven nachtmerries
x
x
x
eerste nachtmerrie
de larf barst traag
uit haar geasfalteerde omhulsel
sleept zich op haar buik
over de bouwwerf tussen restanten
van een kathedraal waaruit
een albert heijn xl verrijst
de larf knabbelt nu
aan een enorm worstenbrood
wordt tussen twee french tips opgetild
gevraagd naar haar familiegeschiedenis
door de eerste vrouw eva (jinek)
onder gunstiger omstandigheden
noemt men de larf rupsje nooitgenoeg
eva lacht
en knijpt
x
tweede nachtmerrie
de verkoper vraagt gretig welke ansichtkaart bij mijn situatie past
- groetjes uit een bezwete menigte in een duistere nachtclub
- groetjes uit de roze huidplooien van een rubensiaanse schone
- groetjes uit een instabiele arbeidsovereenkomst
- groetjes uit het skelet van de antwerp tower
- groetjes uit het rusthuis van mijn grootmoeder
- groetjes uit de kofferbak van een politieauto
- groetjes uit de dunne schaduw van een windturbine in de haven
- groetjes uit de rij voor het stadsloket
- groetjes uit mijn tienerslaapkamer
- groetjes uit een glibberige autobiografie
x
derde nachtmerrie
ik doe de volgende details uit de doeken tegenover een wildvreemde in een coffee company:
“Na jaren stilte duikt ex-geliefde 1 weer op in de vorm van een volgverzoek op instagram. Ex-
geliefde 2 volgt luttele dagen later met een identieke strategie. Ik concludeer dat mijn verleden mij
wanhopig en huilend achtervolgt. Hoe hard ik ook werk om al mijn ex-geliefden zorgvuldig af te
scheiden, ik herinner me hen en ik herinner me vooral hun verwrongen gezichten bij het
klaarkomen. Nog steeds zie ik deze gezichten in het tandpastaschuim dat ik twee keer per dag in de
gootsteen spuug. Ik zie ze ook in de logo’s van fastfoodketens en in mijn bloedeigen witverlies. In
het holst van de nacht ga ik bij de planeten te rade op zoek naar een verklaring. Wat blijkt: they
don’t give a fuck.” de wildvreemde antwoordt: I’m sorry I don’t speak Dutch
x
vierde nachtmerrie
in een van der valk hotel bij apeldoorn
paraderen veertien minderjarige meisjes en de larf
in formatie over het paarsgevlekte tapis plein
de verse haarbleek druipt nog
in dikke klonters over hun lichamen
en maakt brandwonden
op deze nationale kappersconferentie
schuilt overal het vergiftigingsgevaar
in de kleedkamers heeft men honger
de larf smeert zich volledig in met foundation
en wikkelt zich om een hete krultang
voor dit alles wordt de larf €35 betaald
x
vijfde nachtmerrie
tijdens een sollicitatie bij een bedrijf in het buitenland zet ik mijn loopbaangeschiedenis uiteen:
“Een klant grijpt me bij mijn nekvel en roept hard dat als ik geen pint kan tappen ik ook niet in een
café moet gaan staan – ik vul glas na glas tot de rand met alleen maar schuim. Als ik mijn mond
opentrek om hem van stevige repliek te voorzien komt één van mijn grootvader’s sportduiven uit
mijn keelholte gevlogen. Nu agfa analoge filmrolletjes bijna onvindbaar geworden zijn wordt ook
dit tafereel niet meer in rijke kleurschakeringen vastgelegd. In een poging het moment op de één of
andere manier alsnog te vangen grijp ik naar de papieren zak met mijn geheugen, die ik in de
kassalade bewaar voor noodgevallen. Deze zak voelt bijzonder zwaar, wat blijkt: de gehele inhoud
is doorweekt met frietvet, en er zit een geweer bijgesloten!” de manager vraagt om mijn
identiteitsbewijs, deze is in mijn broekzak tot stof vergaan
x
zesde nachtmerrie
ik ben groot, blond en prachtig
toch word ik geslagen met een knuppel
x
zevende nachtmerrie
de larf trekt door de stad en is verschillende dingen kwijt waaronder:
curriculum vitae, evenwicht, familiegeschiedenis, één oorbel en de weg terug
in een trage beweging doorklieft herkomst het heden
buiten het zicht slokt het asfalt iets op
dat huilt
x
x
x
