Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?
Jij bent deze baai, beste ik, vertel het me.
Je hebt het eerder gevoeld dit volstromen:
hoe de lege baai zich weggeeft aan water.
De baai zegt welkom tegen het water.
Jij, ik, zegt welkom, maar tegen wat?
Mijn angst voor haai is weg
maar het feest is ook ten einde.
Niet meer middernachtelijk zwemmen
en de plotse grip van een haaienkaak
aan mijn been. Geen geliefde
veilig op het strand, te dronken
om mee te zwemmen. Nee, ik zie nu
te veel wit om de pupillen van mijn lief.
Het gevaar is overal in gevaren. En
ik verlang terug naar het feest
en het eenzaam afdwalen van het feest
met mijn dronken lief. We zien wel
wat er gaat gebeuren. Ik vrees
alomtegenwordigheid, het niet
aflatende aanwezige.
Het goede maakt zich kenbaar
door ook afwezig te kunnen zijn
tussen al zijn aanwezigheid in.
Ik weet nu wat er te missen valt.
Zoveel meer dan ik eerder wist.
Ik mis mijn haai, die mooie
krachtpatser. Een heel
lichaam waardig.

Comments

Liza de Rijk (1977) schrijft en tekent en woont in Amsterdam.

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder

Bernke Klein Zandvoort

in het nieuwe jaar wilde ik los van het idee dat ik pas mag bestaan als ik maar genoeg uren heb gedraaid

Lees verder

Renata De Bonis

Lees verder

Sanne Kabalt

doodvissen                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

Lees verder