De komende weken verkent Samplekanon aan de hand van het asemisch schijven, oftewel ‘een schrijven zonder specificieke semantische code – zonder vaste betekenis, open voor interpretatie.’ (Michael Jacobson) de grenzen tussen het betekenisvolle en het betekenisloze. Dit tweede nummer, dat de komende weken zal aanwassen en voortgroeien, bevat werk van a rawlings, Dirk Vekemans, Jürgen Smit en Jaap Blonk, en interviews met Tonnus Oosterhoff en Michael Jacobson – een spilfiguur in de internationale asemische gemeenschap. Tot slot zullen Sake van der Wall en Menno Lievers zich over de taalfilosofische implicaties van het asemische schrijven buigen.
De derde bijdrage aan het nummer is van dichter Jürgen Smit. Jürgen Smit (1972) schrijft en tekent poëzie, waarin het ongezegde centraal lijkt te staan. Sinds 2007 stond hij op verschillende podia en verscheen zijn werk zowel op papier als digitaal, in Mad Hatters Review en op The New Post-Literate: A Gallery of Asemic Writing. Hij debuteerde in september bij Uitgeverij De Contrabas met de bundel Traliewoud.
[slideshow]

Spontaneous poetry or prose, waar geen computer of typemachine ooit raad mee zal weten

Het asemische schrift is een verademing voor de dichter die zich niet wil laten remmen door de zoektocht naar het juiste woord, maar zijn gevoel, zijn gedachten op het papier wenst te zetten zonder concessies te hoeven doen aan een vastliggend instrumentarium. En daar ligt voor mij dan ook de kern van het asemische schrift zoals ik het hanteer.
Wie heeft er tijdens een telefoongesprek, in gedachten verzonken, niet eens een blaadje gevuld met tekeningen of teksten waarvan je later geen idee had wat ze nu eigenlijk voor moesten stellen of betekenden. En toch kan het niet anders dan dat er iets van het moment van noteren in het schrijven terecht is gekomen. Een weergave van wat je op dat moment gedacht of gevoeld moet hebben. Bewust dan wel onbewust.
Het asemische is voor mij dan ook geen codetaal, geen steen van Rosetta die zich uiteindelijk in woorden laat vangen. En toch geeft het mogelijkerwijs meer prijs over de schrijver of de inhoud dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Worden de tekens aan elkaar geschreven of niet, vertoont het overeenkomsten met het Arabisch, Hebreeuws, Sanskriet of Chinees, is het strak of tegen het slordige aan, is het muzikaal (in de zin van op muzikale notatie) of juist beeldend.
De vraag of asemisch schrijven ook in staat is andere emotionele, culturele of filosofische betekenissen te genereren, laat ik liever aan de lezer. Wel probeer ik diezelfde lezer nog enigszins te sturen door een titel of beeld. Veel van mijn werken zijn dan ook een combinatie van tekening en schrift, waarbij het mij soms net zo veel te doen is om wat er staat, als om wat er juist niet staat.

Comments

2 thoughts on “Jürgen Smit

Comments are closed.

Bernke Klein Zandvoort

in het nieuwe jaar wilde ik los van het idee dat ik pas mag bestaan als ik maar genoeg uren heb gedraaid

Lees verder

Renata De Bonis

Lees verder

Sanne Kabalt

doodvissen                                  

wezenstrek
Met haar handen in het deeg weet ze wat ze doet.
Ze drukt haar palm in de zachte bol. De onderste
helft van haar gezicht is ontspannen, op haar
voorhoofd tekenen zich zeven denkrimpels af –
alsof het deeg haar iets vertelt dat haar verbaast.

Lees verder

Anneke Brassinga

Orgelend
een improvisatie voor ih

In de buik van de enige de benige homvis
waarin u ik was en mij u wast,
zegevierende een echt tussen zeeduivels.

Lees verder

Roos Vlogman

Poëzie van Roos Vlogman.

Lees verder

Robin Ramael

onvolledigheid

vertel me niet wat ik gemist heb;

het jaar kruipt open als een brandend stuk papier

Lees verder

Marieke Polderdijk

Het evangelie volgens Matteüs
De vroedvrouw woonde al bij me

Lees verder

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder