De komende weken verkent Samplekanon aan de hand van het asemisch schijven, oftewel ‘een schrijven zonder specificieke semantische code – zonder vaste betekenis, open voor interpretatie.’ (Michael Jacobson) de grenzen tussen het betekenisvolle en het betekenisloze. Dit tweede nummer, dat de komende weken zal aanwassen en voortgroeien, bevat werk van a rawlings, Dirk Vekemans, Jürgen Smit en Jaap Blonk, en interviews met Tonnus Oosterhoff en Michael Jacobson – een spilfiguur in de internationale asemische gemeenschap. Tot slot zullen Sake van der Wall en Menno Lievers zich over de taalfilosofische implicaties van het asemische schrijven buigen.
De derde bijdrage aan het nummer is van dichter Jürgen Smit. Jürgen Smit (1972) schrijft en tekent poëzie, waarin het ongezegde centraal lijkt te staan. Sinds 2007 stond hij op verschillende podia en verscheen zijn werk zowel op papier als digitaal, in Mad Hatters Review en op The New Post-Literate: A Gallery of Asemic Writing. Hij debuteerde in september bij Uitgeverij De Contrabas met de bundel Traliewoud.
[slideshow]

Spontaneous poetry or prose, waar geen computer of typemachine ooit raad mee zal weten

Het asemische schrift is een verademing voor de dichter die zich niet wil laten remmen door de zoektocht naar het juiste woord, maar zijn gevoel, zijn gedachten op het papier wenst te zetten zonder concessies te hoeven doen aan een vastliggend instrumentarium. En daar ligt voor mij dan ook de kern van het asemische schrift zoals ik het hanteer.
Wie heeft er tijdens een telefoongesprek, in gedachten verzonken, niet eens een blaadje gevuld met tekeningen of teksten waarvan je later geen idee had wat ze nu eigenlijk voor moesten stellen of betekenden. En toch kan het niet anders dan dat er iets van het moment van noteren in het schrijven terecht is gekomen. Een weergave van wat je op dat moment gedacht of gevoeld moet hebben. Bewust dan wel onbewust.
Het asemische is voor mij dan ook geen codetaal, geen steen van Rosetta die zich uiteindelijk in woorden laat vangen. En toch geeft het mogelijkerwijs meer prijs over de schrijver of de inhoud dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Worden de tekens aan elkaar geschreven of niet, vertoont het overeenkomsten met het Arabisch, Hebreeuws, Sanskriet of Chinees, is het strak of tegen het slordige aan, is het muzikaal (in de zin van op muzikale notatie) of juist beeldend.
De vraag of asemisch schrijven ook in staat is andere emotionele, culturele of filosofische betekenissen te genereren, laat ik liever aan de lezer. Wel probeer ik diezelfde lezer nog enigszins te sturen door een titel of beeld. Veel van mijn werken zijn dan ook een combinatie van tekening en schrift, waarbij het mij soms net zo veel te doen is om wat er staat, als om wat er juist niet staat.

Comments

2 thoughts on “Jürgen Smit

Comments are closed.

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder