Gilles Boeuf

hele grote sprongen

om aan mijzelf voorbij te raken dacht
ik mijzelf vooruit
             in wortelsappen, al dacht ik niet,
             een heel leeg landschap
omvormt mij en mijn buigzame takken
zijn sprongsgewijs uit mij geboord
en uit de verte
door lagen sediment zet zich- nu nog in mist- een variabele vorm af

ik kan niet anders, de variabelen beheersen mij, ze beheersen mij
met de kracht van planeten en plantvariaties
mijn huid verstuift
de ruimte in en overal is pijn en
             de omarming van pijn

overal denk ik nog aan
             vergeten dieren en
stenen die miljarden jaren dragen, die uit de verte komen

die tot mij komen

vol van onduidelijkheid

en alles

ik bracht jou de diepe organisatie van mijn membranen

op het bospad – ik was het niet echt zelf, ik
kan het niet geweest zijn, ik wilde mijzelf wel
aanbieden, helemaal
en wilde uit de verte mijzelf oppakken en celmatig
neersmijten op jouw weg-  gooide ik mijzelf neer om in foetushouding
echt te worden, heel echt

maar mijn membranen zijn zelf een membraam en zijn
niet van mij, krijg ik de indruk en het bos groeit
dicht en wat doe jij daar?
              jij tegen wie ik levenslang praat, jij
              die

we kwamen niet verder en het bospad verstrooide ons
en we zagen een tak, ik was het niet, maar was daar ergens
bij die tak en met jou en een en al

op het bospad en voortkruipend kwam
de voortdurende regen zonder onderdak
en om zo voortgejaagd te worden, zo opgezweept,

ik bracht jou de diepe organisatie van mijn membranen
maar mijn voet brak af en de tak doorboorde het

en alles, alles

*
Gilles Boeuf (Boulogne-Billancourt, 1970) debuteerde in 1998 met Gedichten, verschenen bij Uitgeverij Perdu. Dit debuut werd in 2002 gevolgd door In het groene licht, uitgegeven door Meulenhoff. In 2006 verscheen zijn derde poëziebundel Verte en bij dezelfde uitgeverij, De Contrabas, verscheen in 2012 zijn vierde bundel: Buiten Slapen. Over de geschiedenis van zijn familie schreef Gilles Boeuf samen met zijn zus, Marie Boeuf, een kinderboek: De laatste prins. Een combinatie van zijn poëzie en fotografisch werk, Oog Arm Geit, publiceerde hij als chapbook bij Halverwege Chapbooks (2016). Daarnaast schrijft Gilles Boeuf gedichten in opdracht voor de stichting De Eenzame Uitvaart. Hij woont en werkt in Den Haag.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3500

Cookie Mueller

Twee mensen – Baltimore – 1964

Vertaling: Lars Meijer

Lees verder

Peggy Verzett

bij het nawoord van het voorwoord
drijft groteske badeend in het park

Lees verder

Thomas Tidholm

Vanuit de ruimte kun je zien hoe over de aarde wolken en
        onbeheerde ecosystemen tevoorschijn worden geveegd.

Lees verder

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder