Elisabeth Tonnard

Het leven als tuurder

Willem Kers en John Kreukniet zijn al weer tijdje weg. Toch kriebelt het bij de twee
gewinterde tuurders. En ze merken dat turen toch echt een vak is. Ook zijn ze niet
positief.

“Er heerst in gemeenten te veel cultuur”, zegt Kers.

Willem Kers (PVDA) verliet in 1994. Kreukniet (CDA) plakte toen nog vier jaar vast.
Kers is nu en doet verder veel. De sociaal-democraat volgt de verwikkelingen.

“Toen ik kwam, kreeg je papier. En dat was het. Je moest je best doen om nog meer
papier te krijgen. Als ik zie tegenwoordig, dan word je daar niet goed van. En men
wordt geacht om te lezen. Ik heb niet het gevoel dat je wijzer wordt als je leest. Het
heeft alles te maken met cultuur, die tegenwoordig wint. Ik zeg altijd: het is werk om te
lezen.”

Ook christen-democraat John Kreukniet doet tegenwoordig. Daarnaast is hij actief.
“Ik merk dat slecht. De mensen zijn overigens wel aardig. Ze zijn niet gewend waar
je op moet letten. Dat merkte ik heel sterk. Er zaten mensen. Het was één en al
gekwebbel. Dan vroeg ik soms: en wat hebben we nu? En dan bleef het stil.”

Kers: “Heel veel mensen denken: ach turen. Ik merk dat. Ik kom genoeg mensen tegen
die niet gewend zijn te zitten.”

Kreukniet bespeurt bij mensen weinig.
“Er is wel een neiging. Dat is goed. Maar het gevoel, het gevoel dus, brokkelt. Dat heb
ik bijvoorbeeld gemerkt. Het is allemaal. Mensen doen een keer. Of ze pakken. Ze
voelen zich bewust. Maar ondertussen geven ze gas.”

Idealen zijn, merkt Kreukniet. “Kijk alleen maar in Parijs. We hadden een café. Er
werden films gedraaid.” Kers: “Op feestjes en partijen is iedereen bezig te praten.”

Kreukniet: “Er is genoeg. Maar als ik mensen benader, geven ze niet. Datzelfde merk je
overigens ook.” Kers: “En dat heeft weer alles te maken.”

Kreukniet: “Ook de media zijn schuldig. Daar word je niet vrolijk van. Als je ziet. Ik
krijg wel eens de indruk…”

Kers: “Als ik zie dan kan ik me voorstellen dat mensen denken. En dat is jammer: want
turen is toch mooi.”

 

Elisabeth Tonnard is a Dutch artist and poet working in artists’ books, photography and literature. Since 2003 she has published thirty books in which texts and images extracted from the cultural archive are processed and laid out to exhibit their latent messages. The books are included in numerous public collections and are exhibited widely. The work has won several awards.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3350

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder