Dean Bowen

de dingen die we


je ruist mij een

teveel. etaleert
een aanklagen
vanuit een gewelfde
lichamelijkheid. ik gebaar
dat er niets
in de loopgraven
wacht op ons. het zou
uitlopen op een
staarwedstrijd.

kinderachtig zie ik
je de handen keren.
bevestigen dat er geen
woord tegenovergesteld
aan kloksgewijs ligt. dat
dit doelt
op een ongemak
verfomfaaid. we
negeerden de tekens.

het is te danken
aan je drang te
bewaren. die fiere
onaanraakbaarheid
in de winter van
onze rituelen. het
benadrukt de
noodzaak van een
kruimeldief. ook
dit bezonk en werd
vergeten.

 

maar jij bent anders


Wij leiden elkaar
van onze voeten af.
Laten het voor brood en spelen doorgaan

“zij die sterven gaan”

We wedijveren oppervlakte
schavingen.
krassen langs de groeven herhaald of
ontrafelen elkaar. Het ontbreekt mij
de luxe je kanttekeningen te negeren.
Wortels van een gedeeld
geweest

in de hoeken
van ogen. Het puntje
van je tong. Alledaagsheid
behoeft geen complementeren
Ook deze stem draagt geen volkeren.

Spaar me

je waarnemingshorzion kantelt. vangt
de ondoorzichtigheid
van dit vormloze

maar ik ben niet anders.
Geloof me.


Deze gedichten werden geschreven voor het programma over microagressie in Perdu dat plaatsvond tijdens Brainwash 2015.

Comments

Dean Bowen (1984 ) is een .poeet .performer .psychonaut, woonachtig in Rotterdam. Maakt onderdeel uit van het WakkerLicht collectief en is een van de vaste workshopdocenten van het 'Louder Than A Bomb' educatieproject van Poetry International. Staat regelmatig op podia in zowel Nederland als België. Bezoek voor meer informatie zijn website http://www.deanbowen.nl

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder

Ismar Tirelli Neto

Adam moest de klei ongelukkig maken.

De engelen vermoedden het, een paar engelen ruzieden erover.

Jahweh trok partij voor de afleiding.
Op het zesde uur zette hij hem overeind. Sloot de bloemkwekerij.

Lees verder

Horácio Costa

Verjaardagen

Twintig jaar later is een roman van Alexandre Dumas
twee decennia stellen niets voor

Lees verder

Roberto Piva

Vroomheid

Ik gilde op de veelvlakken van Justitie mijn verslagen moment uit toen ik bont en blauw 

            werd geslagen

Lees verder

Onder het teken van Madame Satan: Queer schrijvers in Brazilië – Ricardo Domeneck

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd in het Brazilië van de vroege jaren tachtig, sta ik vaak versteld van de vreemde dubbelzinnigheden in de samenleving die me toen omringden.

Lees verder

Under the sign of Madame Satan: Queer writers in Brazil – Ricardo Domeneck

When I look back at my childhood in Brazil in the early 1980s, I am often taken aback by the strange dualities in the society that surrouned me then.

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

Vertaling: Liesbeth Huijer

03

Maar het lichaam is elke letter in de bacteriële catalogus

Lees verder