Arnoud Rigter

WIE LONGEN HEEFT HOUDT VAN BOMEN

I

wat zegt u?
maar u behoort zich dat laboratorium niet te herinneren
nee dat lossen we op
als u hier nou even plaatsneemt dan…

II
wie longen heeft houdt van bomen
maar wie heeft nog longen?
wij niet
het gewoel onder de stad krijgt gelijk
en wij niet
het groen wint
rijstroken worden plantenbakken
kantoortorens bevatten grensverleggend klimop
kerkklokken laten zich overwoekeren met takken wemelend
van insectengezoem en
ondergronds giechelt moeders mondwater
nog altijd
we kunnen dempen wat we willen maar
het blijft schaamteloos kabbelen
volk
wurg het mos
nu de elektriciteit uitvalt
zijn sterren genadeloos zichtbaar
we proberen nog asfalt en confetti
een vooroorlogse etalagepop met olielek
torst voor ons het fluitenkruid maar het groen
wint
wij niet

III
masseren deden we vroeger nog handmatig
familie is utopie
een bebouwde kom bokst op tegen de hemelkoepel
gewapend met braakliggende overlegstructuren
wat er overblijft?
een tachtigribbige christus
met toeristische fluorlaag in
een stadscentrum zonder kind
een slagveld met jong in modder gestorven mannen
en één op twaalf is kleurenblind

wat blijft?
pausen in kogelvrije limousines
patiënten die levensmiddelen niet uit de verpakking krijgen
doucheputjes van topmerken
slijtende heiligen
zelfrespect in een lege pot hazelnootpasta
de zon
loopt op rails

vanwege de menselijke soort lijkt de aardbol van alle planeten
het meest op een wachtkamer

wat blijft:
een harde knobbel
zijnde
uw existentie
onverwoestbaar
tussen duim en wijsvinger
van iemand
met een dubbele tong
pupillen van luciferkoppen
een maquette van de hel en
een eindeloze oprijlaan
ver boven de grond
het laat hem
of haar
koud

wat blijft?
een droge tong
en in een spiegel
een droge tong

een urinemolecuul
op een operatietafel
en
de laatste eicel
in een ijsblokje
op de schoorsteenmantel

IV
dorst verdampt tot wolk
bijeengehouden door een
uit longen losgezongen god

ik schrijf dit zonder helm
machtiger dan de kleinste zot
op de bodem in
de rimboe
de biologische uitwassen
grassen
gevoelens
gladiolen

en achter de duinen
oneindig veel munitie
voor waterpistolen

V
optimisme?

is uw bewustzijn half vol of half leeg?

 

Arnoud Rigter (1978) deed ruim 300 optredens en publiceerde o.a. in Hollands Maandblad, De Gids, nY, DBNL, Deus ex Machina, Awater, Ballustrada en Brakke Hond. Vorig jaar verscheen HET DUIMZUIGEND FOSSIEL (ten opzichte van doden lijken levenden tamelijk dronken): Een ‘pre-debutale  buitenissigheid.’ Zie ook www.rigtergedichten.nl.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3350

Daniël Labruyère

Dataslag

Achter ons ligt de val van de
Sovjet- Unie en de dood van het
gesprek.

Lees verder

Annemieke Dannenberg

Geïnspireerd door de Tuin der lusten van Jheronimus Bosch en Dante’s Goddelijke Komedie, neemt verteller Annamaria Toverberg de luisteraar mee naar een cathartische kermis waar de bezoeker zelf een attractie wordt.

Lees verder

Liza de Rijk

Waar is mijn haai

Het water stroomt de baai binnen.
Wat stroomt er met het water de baai binnen?

Lees verder

Jeroen van Rooij

45°08’59.3″N 59°19’00.7″O

Zout.

Het land is vlak en wit, de lucht ook. De zwerm kraaien is gigantisch, ze landen op de elektriciteitskabels en op de daken van de huizen.

Lees verder

Yentl van Stokkum

GESPREK MET EMILY

je denkt dat je schrijver bent maar je bent een vrouw

Lees verder

Sayonara Stutgard

Judith en ik kijken Forgetting Sarah Marshall

Het eerste wat ik dacht was: Oh, hij is helemaal niet zo lang.

Lees verder

Benjamin De Roover

algoritmes kunnen alles al
daarom, zachte Osama
zijn we hier

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder