Anneke Brassinga

Orgelend
een improvisatie voor ih

In de buik van de enige de benige homvis
waarin u ik was en mij u wast,
zegevierende een echt tussen zeeduivels.

Met volle prestant, de montre voorop als het deugt,
bracht ons de grondstem zilt van oceanisch slijk
aan ‘t zingen zo bronstig dat al wat kieuw

en lipwerk droeg rondom tot in de wijdste buizen
bruiste, ‘n tyfoon doortrillend het koralenorgel,
trappeling van woorden; de dingen immers zijn

verbonden door hoge ome sapiens, met gewrichten,
leden – leedpotig kunne men elkaar omvatten,
maar oogdorstend (vanuit de grotten van het brein)

zich houden in ‘t vizier. Zie, manualen, tremulant, gekoppelde klavieren –
grootbazuin het wij dat was en wies. Hierzijn is niet af
te leren. Hou die tongslag in de kast! Laat zucht

ontbranden, roerwerk schuimen van het eindig element
geademd in en uit door wie ik zij zolang u mij –
een kort moment een glimlach lang.



Comments

Anneke Brassinga is dichter, schrijver en vertaler. In 2015 werd haar werk bekroond met de P.C. Hooft-prijs.

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder