Anne Broeksma

Anne Broeksma, Het kleine giraffepaard
Illustratie: Daniël Labruyère

Het kleine giraffepaard

kleine giraffepaarden zweven nieuwsgierig door de stad
met vleugels als bladeren en goedmoedige snoeten
er zijn gevlekte exemplaren bij en albino’s

praten kunnen ze, over verkeersborden en over de regen
soms slingeren ze een aanmoediging in elkaars gezicht
en kijken daarbij heel oprecht

als je aandachtig zou luisteren naar een exemplaar
zou het je laten schrikken met zijn verhalen

je zou het in een handdoek willen wikkelen
de vleugels stevig dichtgebonden

Etalage

mensen lopen voorbij in dikke vachten
en ik wil ze stuk
voor stuk vangen, er prikkers van maken
feestelijke vlaggetjes
voor mijn tijdbalk, mijn wereldbol

in de etalage van een winkel zakt een muis
aan een touw langzaam op een muis in een jurkje
hij geeft zijn cadeautje niet af en stijgt snel weer op

waarna de scene zich herhaalt
ik blijf staan op de tegels
en leg mijn handschoen op de ruit
waarachter het kinetisch zombiedier
traag langs vaste lijnen leeft
neergeslagen, opgetuigd

Vogelbekdier

Hedenavond zwom er in mijn oog een vogelbekdier. Spartelend
trof ik hem aan in de bedding van een Australische rivier, zand
wegscheppend met zijn snavel alsof er niets aan de hand was.

Verandering van zender was geen optie, blijven kijken evenmin.
De flits waarin het vreemde dier zich opdrong drukte een stempel
op mijn avondrotte aura en daarbij: het leek of hij lachte.

Zijn show was opgewekt en getuigde van onbeperkte mogelijkheden.
Daar zwom hij en ik verzocht hem mijn scherm te verlaten,
met zijn melkklieren en sponzige eieren daarbij.

Het vogelbekdier weet niet wat het is
om de lasten van een diersoort te dragen.

Het vogelbekdier is een onhoudbare situatie.
Toch lijkt het vogelbekdier geen enkele aandrang te voelen
om met uitsterven te beginnen. Nee, als hij zwemt
sluit hij zijn zingtuigen af en navigeert hij via elektrische velden.

X1X2X3X4X5 / Y1Y2Y3Y4Y5

zijn de geslachtsgenen van het vogelbekdier.
Het is zonder meer ingewikkeld te noemen
als hij zwemt.

Anne Broeksma (1987) is dichter. Ze treedt veel op en stond eerder op Lowlands en Festival Mooie Woorden.Ook publiceerde ze in literaire tijdschriften zoals Het Liegend Konijn en enkele e-zines.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder

Maurits de Bruijn

er zijn mensen die het woord er niet mooi vinden en zeggen dat je het altijd weg kunt laten door mijn straat liep een kameel daarop een bruidegom tussen zijn benen witte rozen nooit had ik iemand gezien die zo af was ik zat met Iers bier op tafel in een café waar we als […]

Lees verder

Maartje Smits

                                                                  Maartje Smits (1986) is dichter, detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent. Ze studeerde Beeld & […]

Lees verder

Linda Carolien Veldman

    Linda Carolien Veldman (1989) studeerde Filosofie en Cultural Analysis in Amsterdam en Berlijn en schrijft poëzie, vaak in meerdere talen. Afgelopen zomer ging ze als dichter met deBuren naar Parijs, sindsdien staat ze met enige regelmaat op het podium om haar gedichten voor te dragen. De eerste tekst kwam tot stand in het […]

Lees verder

Nils Chr. Moe-Repstad

6e vergiftiging   Na het feest, lieveling: ‘als je bij mij blijft staan, zul je horen dat vogelzang altijd al ritueel was’ wie van gezang houdt, houdt van het schrift als een oeroud ritueel ik ben het hallucinerende drijven naar dat wat nog niet giftig is een droevigheid van water en zware metalen onder het duistere, […]

Lees verder

Roemer lezen 2

wij activeren beelden wij houden onze archieven vloeibaar door te bewegen we roepen schaduwen op die onzichtbaar blijven nemen luxe waren om nooit te vergeten we zoeken iets dat altijd blijft een zee achtervolgers, mijn onderduik wij activeren beelden tijdens de reis wij activeren wonden, leggen scherven uit, zoeken woorden erbij, we kijken de toestand […]

Lees verder