Anne Broeksma

Anne Broeksma, Het kleine giraffepaard
Illustratie: Daniël Labruyère

Het kleine giraffepaard

kleine giraffepaarden zweven nieuwsgierig door de stad
met vleugels als bladeren en goedmoedige snoeten
er zijn gevlekte exemplaren bij en albino’s

praten kunnen ze, over verkeersborden en over de regen
soms slingeren ze een aanmoediging in elkaars gezicht
en kijken daarbij heel oprecht

als je aandachtig zou luisteren naar een exemplaar
zou het je laten schrikken met zijn verhalen

je zou het in een handdoek willen wikkelen
de vleugels stevig dichtgebonden

Etalage

mensen lopen voorbij in dikke vachten
en ik wil ze stuk
voor stuk vangen, er prikkers van maken
feestelijke vlaggetjes
voor mijn tijdbalk, mijn wereldbol

in de etalage van een winkel zakt een muis
aan een touw langzaam op een muis in een jurkje
hij geeft zijn cadeautje niet af en stijgt snel weer op

waarna de scene zich herhaalt
ik blijf staan op de tegels
en leg mijn handschoen op de ruit
waarachter het kinetisch zombiedier
traag langs vaste lijnen leeft
neergeslagen, opgetuigd

Vogelbekdier

Hedenavond zwom er in mijn oog een vogelbekdier. Spartelend
trof ik hem aan in de bedding van een Australische rivier, zand
wegscheppend met zijn snavel alsof er niets aan de hand was.

Verandering van zender was geen optie, blijven kijken evenmin.
De flits waarin het vreemde dier zich opdrong drukte een stempel
op mijn avondrotte aura en daarbij: het leek of hij lachte.

Zijn show was opgewekt en getuigde van onbeperkte mogelijkheden.
Daar zwom hij en ik verzocht hem mijn scherm te verlaten,
met zijn melkklieren en sponzige eieren daarbij.

Het vogelbekdier weet niet wat het is
om de lasten van een diersoort te dragen.

Het vogelbekdier is een onhoudbare situatie.
Toch lijkt het vogelbekdier geen enkele aandrang te voelen
om met uitsterven te beginnen. Nee, als hij zwemt
sluit hij zijn zingtuigen af en navigeert hij via elektrische velden.

X1X2X3X4X5 / Y1Y2Y3Y4Y5

zijn de geslachtsgenen van het vogelbekdier.
Het is zonder meer ingewikkeld te noemen
als hij zwemt.

Anne Broeksma (1987) is dichter. Ze treedt veel op en stond eerder op Lowlands en Festival Mooie Woorden.Ook publiceerde ze in literaire tijdschriften zoals Het Liegend Konijn en enkele e-zines.

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3379

Rozalie Hirs

kus de afwezigheid van kennis gedoemd tot waarheid
werkelijk open en wendbaar als een ziel onherroepelijk

Lees verder

Willemijn Kranendonk

Luister naar de woorden
van de Grote Godin

Lees verder

Alara Adilow

Infecties

Ik sluit mijn ogen, schuif de nacht

in een boot op het stadsplein.

Lees verder

Marie Kessels

Deze tekst is een voorpublicatie uit de roman ‘Levenshonger’ van Marie Kessels.

Lees verder

Obe Alkema

Vier van de eenenveertig aberraties die tezamen ‘Epoque’ vormen.

Lees verder

Mathijs Tratsaert

Alle andere vormen van gedachteloosheid zijn vrijwillig
is geschreven in een centauropstelling met de GPT-2 en GPT-3 natural language processoren van OpenAI.

Lees verder

Tonnus Oosterhoff

Vissen voelen geen pijn.
Koeien zijn blij in de brandende zon.
Mensen slachten humaan.
Jou zie ik graag ongelukkig.

Lees verder

Mia You

PATRICIDE AND PARTIES

1.
I came up the stairs to find
a terrible violence had occurred –

Lees verder

Gilles Boeuf

restricties

je richt je naar iets dat niet van jou is:
uit een ooghoek bij de rivier zie je varens die
met dubbele bladeren, onderwerping, net als jij zijn
‘net als’ staat in je zinnen, in je benen en valt naar buiten

Lees verder

Fabienne Rachmadiev

Ruderale vegetatie

Heel soms meen ik met mijn oog te blijven haken aan iets wat glinstert. Ik houd ervan om in het bos te wandelen. Je blijft altijd de autoweg horen, dat is jammer, maar volledige stilte zou me waarschijnlijk angst inboezemen.

Lees verder