Alles kan hier

In het Majellapark is het niet veel koeler dan thuis. Ik zoek een andere plek. De kelders van Hoog Catharijne zijn waarschijnlijk koel. Het lijkt me wel wat om in die kelders een boek te lezen.

Laatst keek ik naar de kunstwerken die overal in Hoog Catharijne staan als onderdeel van het project ‘Call of the mall’. De machteloosheid van kunst in de publieke ruimte, dacht ik. Het is zo beklemmend om een ruimte te moeten bewonen waar de totems van cultuurkritiek, goede smaak en hol engagement zijn bijgeleverd. Leest iemand die bijsluiter, anders dan schouderophalend? Ondertussen blijven de werkelijke bijwerkingen van de ruimte waarin ik me begeef, de radeloze loopbaan van die tragische spelende mens, een vermoeden. Een ongemak.

Vergunningsvolle zone. Zo heet het piepstukje Hoog Catharijne dat door de Finse Pilvi Takala is vrij gemaakt. D.w.z. dat Takala vergunningen heeft aangevraagd voor allerlei activiteiten die daar normaliter verboden zijn. Vrijgemaakt = afgekocht. Toch is het de aantrekkelijkste interventie –maar een gedomesticeerde interventie: zou iemand een echte interventie wel herkennen? – en direct vraag ik me af wat ik op die plek zou willen organiseren. Een voordracht, vrees ik. De boodschap van de zone blijft: dit is een kunstwerk, nu mag u even lekker gek doen. Dat deze pijnlijke gedachte ook weer het voorgesorteerde cultuurkritische effect is van Takala’s zone, is een gedachte die weer op een volgend niveau pijnlijk is en doodvermoeiend. De grenzen van de interventie, als gesanctioneerde annotatie, zijn hinderlijk elastisch. Wanneer kom ik mijn echte verlangen naar vrijheid tegen? Een stekelige inval: kritische interventies als kunst in de publieke ruimte benemen mij uiteindelijk het zicht op die ruimte.

Na dit gepeins wil ik een boek lezen in de kelders van dit woon-, werk- en winkelparadijs. Er wordt in de kelders na sluitingstijd regelmatig bier gedronken door horecamedewerkers. De celachtige kaalheid leent zich voor een ontsnappingspoging. Bovengronds moet de spelende mens zijn eigen lot vormgeven, ondergronds lees ik om verlost te worden van mijzelf. Anneke Brassinga in Bloeiend puin: ‘als ik Ouwens lees kan ik mij niet onttrekken aan zijn locaties en zijn ik, dat zich steeds nadrukkelijk als het centrum van waarneming en beleving kenbaar maakt, maar mij tegelijkertijd daarin drenkt.’

Door: Maarten van der Graaff

Comments


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3149

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia van As

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder

Asha Karami

kapitalisme zorgt voor de achteruitgang van zaadkwaliteit   maar of dat erg is een pathologisch plot ligt om mij heen je verminkte oog wacht neem een slok grijze snor in rolstoel je vat kou zo ik zuig aan je knieholten gebleekt diertje van me hey lieverd je bent gewoon een vraag en ik wil dat […]

Lees verder

Flora Woudstra

Ik wikkel jassen en stola’s van drie generaties vrouwen om mij heen en beweeg door placebo-winters tot ze uiteenvallen. Sporen van erfelijke waanzin      lekken uit de wijde mouwen. Mijn moeders vingers stikken de gesleten stof maken een duik in de gevlochten mand op zoek naar garen stevig genoeg om de doden naar hier […]

Lees verder

Nguyễn Thị Mai

ik ben een maatschappelijk probleem    in 2018 wil ik een gemene chili peperplant groeien zodat ik jullie allemaal kan vergiftigen afbreken en doen herleven als schimmel dit is een vorm van wereldpolitiek ik heb al een tijdje niet geslapen slenter door de stad en staar naar mijn mobiel liefste, de dagen zijn lang zonder […]

Lees verder

Lokienprijs voor Samplekanon

De Lokienprijs 2018 is toegekend aan Samplekanon. Deze prijs, ter waarde van € 5000, is ingesteld door de Sybren Polet Stichting om het schrijven van vooruitstrevende, onconventionele en experimentele teksten te bevorderen. De jury, bestaande uit Jos Joosten, Bart Vervaeck en Marieke Winkler, deelde de volgende overwegingen met ons:  Dit literaire online-tijdschrift, dat in 2012 […]

Lees verder

Fiep van Bodegom

Het eiland van de pijnbomen en later ook de jeugd   We kwamen uit alle windstreken. Donkere kinderen met lange, dunne schenen, kinderen zo bleek dat je geen lijnen kon onderscheiden, slechts hun omtrek. Kinderen uit warme, koude en gematigde klimaten. We waren met onze onderwijzers naar het eiland gekomen en werden ieder in onze […]

Lees verder