a rawlings – Gibber

De komende weken staat Samplekanon in het teken van asemisch schijven. Michael Jacobson definieert Asemisch schrijven als ‘een schrijven zonder specifieke semantische code – zonder vaste betekenis, open voor interpretatie.’  Dit tweede nummer, dat de komende weken zal aanwassen en voortgroeien, bevat werk van a rawlings, Dirk Vekemans, Jürgen Smit en Jaap Blonk, en interviews met Tonnus Oosterhoff en Michael Jacobson. Tot slot zullen Sake van der Wall en Menno Lievers zich over de taalfilosofische implicaties van het asemische schrijven buigen.
De eerste bijdrage aan het nummer is van de Canadese dichter en kunstenaar a rawlings. Zij verbleef de afgelopen maanden in Queensland, Australië, waar ze werkte aan het project Sound Poetry and Visual Poetry: Gibber, waaruit Samplekanon hieronder enkele fragmenten publiceert. rawlings’ ecopoethics onderzoekt de ruimte die ontstaat wanneer het subject zijn macht over de dingen loslaat, en zich – natura naturans – openstelt voor de onvermoede taligheid van de omgeving.

Gibber

How are we defining writing? Does it need to be an act composed by a human entity? Does it need to occur with a certain kind of material, on a certain material, within a certain time frame?

Historically, biotic and abiotic entities have influenced grapheme construction. My interest in asemic writing is born of an asemic reading practice, where I situate myself amongst these entities to see if I can touch that ages-old enthusiasm to interconnect with an environment by recognizing the linguistic within its body. When I submit my estranged self to the power of listening and sensing within an ecosystem, I strive to stretch beyond semantics but also to witness my constant impulse to construct meaning. In these moments, I dream it’s possible that a world of signifiers explodes the dominant human language used to name and to know them. In this dream, asemic writing litters landscapes while lyric lines revert their alpha glyphs to pre-representation.

Spawning from an ecopoethics praxis, my project Sound Poetry and Visual Poetry: Gibber surveys interconnection between (ideas and realities of) land, bird, human, signified, signifier — all founded on a gentle interrogation of the language nurtured “here” (here being Queensland, Australia). Gibber hinges on exploring notions that humans read their environments and/or that humans are in conversation with landscapes and the inhabiting non-human species. Through Gibber, I actively question embedded notions of what bodies (be they human, water, weather, other) are capable of or even constantly composing as well as how to ethically read, converse with, collaborate with, and/or interpret non-human entities.

Similar to immersion in foreign human languages, immersion in foreign bioregions also heightens my capacity to sense environments partly removed from the immediate superimposed semantics I have inherited. Looking at organic litter on a beach, I know little more than cursory names like leaf, shell, seed. In Queensland’s Daintree and, later, Magnetic Island, complex patterns of little balls of sand littering beaches mesmerized as tides receded. It took two days of studying to eventually spy heavily camouflaged crabs scuttling amidst the balls and into the holes nearby them. The sand-balls and their intricate arrangements indicated a deep logic at work, but one as yet I was not equipped to decode.

Within environmental theories, ‘reading’ a landscape or an environment has become a popular metaphor — though asserting that landscapes are passive texts waiting to be actively engaged by readers is ethically perilous. If we hover for a moment, though, with the notion that an environment can be interpreted (read), then the implication is that the environment itself is comprised of (or, better yet, actively composing) meaning (possibly as a written text). In this case, then, casting a landscape as writing suggests that its ideogrammatic formation offers readers an asemic access to the text. For humans, then, engaging with a landscape could provide us with our own belaboured act of asemic reading (where we find ourselves unable to comprehend what is composed, but assured that it holds its own inherent logic and that it is, indeed, communicative).

Within Gibber, I took several photographs of an environment-based ‘text.’ I did not know what it communicated to me, except that I had a notion a communication was being proffered. Certainly, there were forms, lines in repetition. Something imposed on top of another (instead of ink on paper, here we have barnacles on rocks, fungi on bark, paths forged through sand). Distinct forms linked with other forms. And I felt certain that, if I studied these forms long enough, their construction could very well exhibit a syntax through repetition and remix of forms that I might be able to decode. By immersion within asemic environmental texts, I also increased the possibility that I would view new forms that could be used to birth further reading practices, writing practices, and ultimately ways of understanding or communicating (whether amongst human beings or via interspecies communication).

a rawlings is a mineral, plant, animal, person, place, or thing.

Comments

One thought on “a rawlings – Gibber

Comments are closed.


Notice: Uninitialized string offset: 0 in /var/www/vhosts/samplekanon.com/httpdocs/wp-includes/class-wp-query.php on line 3323

Benjamin De Roover

 

Lees verder

Michael Tedja

Maan   Mijn broer is zijn zaad kwijt omdat drugs de maag voedde van zijn stervende zus. Ik ben gestopt met het zweverige werk. Ooit had ik op een postkantoor gewerkt. Ik kon niets zien door die ouderwetse bril. Een universeel koortsmens betrok een vorm. Ik werkte er voor een broodmes en een scalpel. De […]

Lees verder

Arno Van Vlierberghe

Ex-Daemon   Hier staan we dan. Het einde helder, grotesk in zicht. Het krult zich snurkend tot een goed klinkend gedicht. Mooie holle woorden waar iedereen van houdt. Het romantiseren van de dood is een giftig iets. De dood van een fruitvlieg is niet tragisch, is hopeloos. Het beeld van de in witbier verdronken fruitvlieg […]

Lees verder

Anne Becking

Lees verder

Robin Ramael

het halting probleem   alles mengt met elkaar maar heel traag – marwin vos   het weer moet een vergissing zijn. zwerend in de bomen spuwen reigers braaf hun nesten aan elkaar, niemand had de bloesems wat dan ook gevraagd maar kijk, toch staan ze daar, geil en klaargemaakt, bestuurd door een zon die niet […]

Lees verder

Maja Solar

Vertaling: Emma Kosanović   Wanneer alles een luxe is vandaag heb ik tien euro verloren zevenenvijftig appels door honderdtweeënveertig enthousiaste stappen en toen viel ik flauw uit angst voor armoede ik heb een map over al het onrecht in de wereld gemaakt van haren die zich op een tapijt ophopen ik schudde de tweelingkussens op ’s […]

Lees verder

Obe Alkema

JUST THE TIP Soms jouw eigendom. De dichter schept in navolging van het beleid. Red deze zielige zeehond liever niet. Ik hang van je af, doordat je van mij afhangt. Dat leerden we niet op de leerschool. Tegenslag leerde ik omarmen. Tegenslag is mijn leermeester. In scherven valt het maanlicht. Ik bind het koord. Pirateske […]

Lees verder

Veva Leye

Lees verder

Samplekanon feat. Babelsprech International: 23 november in Rotterdam

Als afsluiting van vijf jaar Babelsprech International vindt op verschillende podia in Europa tegelijkertijd een poëzieavond plaats. Samplekanon viert vijf jaar Babelsprech International in Leeszaal Rotterdam West met optredens van zes geweldige dichters: Dean Bowen Asha Karami Obe Alkema Sayonara Stutgard Benjamin De Roover Linda Carolien Veldman Locatie: Leeszaal Rotterdam West Aanvang: 19:00 Toegang: gratis […]

Lees verder

Maxime Garcia Diaz

hou op met in de honger wonen   slowly heating sweetened milk to create a substance similar to caramel. Het lichaam begint te kloppen misselijk zoals een carcinogeen hart klopt of zoals        Het holt zichzelf uit. Het vult zichzelf traag met zwellende rook en je voelt je als een kale boomtak reiken om een wolk, […]

Lees verder